Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιορτή των Ευχαριστιών

Νένα Μεϊμάρη

Από τότε που έμεινα μόνη δεν γιορτάζω, δεν μου αρέσουν οι γιορτές, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα. Ρεαλιστικά, εγώ θα έπρεπε να ακολουθώ ένα ημερολόγιο που θα πήγαινε από την Παρασκευή στην Δευτέρα χωρίς να το διακόπτει κάτι γιορτάσιμο. Σήμερα όμως, δεν μπορώ να μην θυμηθώ την μεγάλη γιορτή της άλλης μου πατρίδας, το περίφημο Thanksgiving, την γιορτή των ευχαριστιών. Οι όμορφες στιγμές αυτής της γιορτής συνεχίζουν να παραμένουν στο βάθος της καρδιάς μου. Στην γιορτή αυτή οι οικογένειες μαζεύονται από όλη την Αμερική και περνάνε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο η και περισσότερο. Με τον Ιγνάτιο, μας άρεσε να πηγαίνουμε κάπου στην Νέα Αγγλία, Vermont, Maine, New Hampshire, Cape Cod, Martha's Vineyard and Nantucket. Μας φιλοξενούσε κάποιο χαριτωμένο ξενοδοχείο, τα τοπικά εστιατόρια, τα γραφικά μαγαζάκια, κάποιο βιβλιοπωλείο του χωριού, ένα καφέ με τα χειροποίητα γλυκάκια, και όχι μόνο. Δεν το χόρταινα αυτό το Σαββατοκύριακο γιατί είμασταν μόνο εμείς χωρίς τις δουλειές μας και τις υποχρεώσεις που τις συνόδευαν. Είμασταν έξω από το πρωί ως το βράδυ. Μαζί, μαζί, μαζί!!! Όταν μέναμε Βοστώνη, τρώγαμε με την οικογένειά μας σε ένα τοπικό εστιατόριο και μετά στο σπίτι για να συνεχίσουμε με γλυκά. Γιατί η γιορτή αυτή έχει και το νόημα του εκλεκτού φαγητού. Αυτές οι στιγμές είναι τόσο πολύτιμες για μένα τώρα, που δεν θα τις άλλαζα με τίποτα. Γιατί σε αυτή τη ζωή, το μόνο σημαντικό είναι οι σχέσεις μας με τα αγαπητά μας πρόσωπα, οι όμορφες στιγμές που περάσαμε μαζί, οι κοινές εμπειρίες μας, αυτά που μας συνδέουν για χρόνια. Και ιδού η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου: γιατί ξοδεύουμε τον πολύτιμο χρόνο μας σε ανοησίες, ανούσια και άσχετα πράγματα; Σε πράγματα που μερικά χρόνια μετά ούτε καν θα τα θυμόμαστε; I don't know!!!!! Το έχω κάνει και εγώ αυτό και το μετάνιωσα πάρα πολύ. Αλλά είναι αργά για μένα να το διορθώσω. Αυτό που μου έχει μείνει είναι οι αναμνήσεις μου και οι φωτογραφίες που τις συνοδεύουν. Καλό απόγευμα σε όλους τους φίλους μου, κοντά και μακριά!!!

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η χρονιά της μαγικής σκέψης

Έτσι και η απώλεια έχει εγκατασταθεί στη ζωή σου, παίρνει ανθρώπινη μορφή, μεταμορφώνεται σε κάτι ζωντανό και χειροπιαστό, και παίζει τον ρόλο του, όπως κάθε τι άλλο στην καθημερινότητά σου. Το λεξικό έχει για συνώνυμα της απώλειας τις λέξεις χάσιμο, ζημιά, βλάβη. Για αντίθετα έχει τις λέξεις εύρεση, όφελος, ανάκτηση. Εσύ λειτουργείς μεταξύ του συνώνυμου και του αντίθετου, παλεύοντας να βρεις τις ισορροπίες σου. Θέλεις να ξεφύγεις από τα συνώνυμα και να ανακτήσεις αυτό που έχασες. Στο μεταξύ αντιμετωπίζεις και άλλα δεδομένα συγχρόνως, όπως για παράδειγμα τον χρόνο που έχει μεσολαβήσει, την νοσταλγία που έχει την τάση να μεγαλώνει με τον καιρό, τις δυσκολίες της ζωής και άλλα τέτοια. Ωστόσο υπάρχουν κείμενα, όπως αυτό το βιβλίο στην ανάρτηση, που σε βοηθούν να καταλάβεις τι σου γίνεται, να αναλύσεις το πένθος σου, να δεις από κοντά τις αλλαγές που σου επέφερε και να το διαχειριστείς καλύτερα. Μου συστήσαν το βιβλίο πριν μερικές ημέρες και το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον και συγκίνηση γι...

Θέατρο ψυχοθεραπεία!, της Νένας Μεϊμάρη

Θέατρο ψυχοθεραπεία! Παίζουμε για ψυχοθεραπεία μου έλεγαν απόψε τα κορίτσια μετά την παράσταση Γκόλφω Forever. Παίζουμε γιατί μας αρέσει, γιατί μας κάνει καλά, δεν μας ενδιαφέρουν τα χρήματα, συνέχισαν, όταν τις ρώτησα γιατί δεν πληρώνονται. Εγώ, βέβαια, έζησα στην Αμερική με τη νοοτροπία, όταν δουλεύεις πληρώνεσαι. Η παράσταση απόψε ήταν πάρα πολύ ωραία, αστεία και ευχάριστη γι' αυτό και εγώ πήγα να την παρακολουθήσω. Για ψυχοθεραπεία. Ωστόσο και η δουλειά μπορεί να μετατραπεί σε ψυχοθεραπεία, όπως αντιλήφθηκα απόψε. Και επειδή εμείς οι ταλαιπωρημένες από τον πόνο γυναίκες έχουμε έντονη την ανάγκη της ψυχοθεραπείας, θεώρησα καλό να σας το αναφέρω. Αν, λοιπόν, έχετε ταλέντο στην υποκριτική, τότε να μπείτε σε μία θεατρική ομάδα για την δική σας ψυχοθεραπεία.  - της Νένας Μεϊμάρη 

Δύσκολο να είσαι γυναίκα, και τότε & τώρα... και για πάντα;;;

Αυτό το διάστημα σταμάτησα τα πάντα και ασχολούμαι με το βιβλίο μου το οποίο είναι ένα εγχειρίδιο χηρείας. Υπάρχουν και τέτοια; Όχι, δεν υπάρχουν αν και θα έπρεπε, γι' αυτό και αποφάσισα να ασχοληθώ εγώ που το είχα τεράστια ανάγκη στην αρχή της εμπειρίας μου. Στο μεταξύ γνώρισα πολλές γυναίκες που παλεύουν κυριολεκτικά να κρατήσουν την οικογένειά τους. Η ιστορία της φίλης την οποίαν ανεβάζω είναι ακόμη μία από αυτές που με συγκινεί. Κάνει αναφορά στο όνομά μου αλλά εγώ θα σας πω ότι δεν κάνω τίποτα δύσκολο, μιλάω για το θέμα μέσα από την ζέστη του σπιτιού μου γιατί είμαι βαθιά ενοχλημένη. Τώρα γιατί είμαι βαθιά ενοχλημένη δεν θα καταλάβετε αν δεν είστε χήρα και σε απόλυτη εξαθλίωση. Πάλι θα σας πω ότι προσπαθώ να καταλάβω και την θέση της κυβέρνησης μιας φτωχευμένης χώρας αλλά μόνο μέχρι ένα σημείο. Πιστεύω ότι αν ήθελε η Ελλάδα να φροντίσει τις χήρες θα το έκανε. Αυτή είναι η δική μου θέση σε όλα. Όταν θέλω να κάνω κάτι σηκώνομαι και το κάνω χωρίς πολλές κουβέντες. Πριν λίγο μου έ...

Έχω δικαίωμα στην επιθυμία;

  Νένα Μεϊμάρη 4/02/2024 Άκουγα προχθές έναν ραβίνο να μιλάει για την αντίδρασή μας στην απώλεια και γενικά σε κάτι κακό που έχει έρθει στη ζωή μας. Προσωπικά πιστεύω ότι όλες μας οι αντιδράσεις σε οτιδήποτε, έχουν να κάνουν με τον χαρακτήρα μας, αλλά πάντα μπορούμε να μάθουμε τι κάνουν οι άλλοι σε τέτοιες περιπτώσεις και τι μπορούμε να διδαχτούμε από τις δικές τους εμπειρίες. Ο ραβίνος, λοιπόν, έλεγε ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τις προσωπικές μας επιθυμίες, ούτε και να τις βάζουμε στην άκρη για λόγους ενοχής. Την όποια επιθυμία μας να την κατανοήσουμε, να τη νιώσουμε βαθιά και να την κάνουμε πραγματικότητα. Είναι θέμα ζωής και συνέχειας. Αυτή η επιθυμία θα συμβάλλει θετικά και στην ψυχολογική μας πρόοδο και στη μεταμόρφωσή μας, κάτι που θα μας απασχολήσει πάρα πολύ στην μετά την απώλεια ζωή μας. Η επιθυμία μας λοιπόν, συνδέεται με τη δημιουργία. Μας ανοίγει τα μάτια να δούμε την τωρινή μας πραγματικότητα. Μας κρατάει σε άμεση επαφή με τη διαίσθησή μας και ίσως με αυτό που καταλαβαίν...