Γιορτή των Ευχαριστιών

Νένα Μεϊμάρη

Από τότε που έμεινα μόνη δεν γιορτάζω, δεν μου αρέσουν οι γιορτές, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα. Ρεαλιστικά, εγώ θα έπρεπε να ακολουθώ ένα ημερολόγιο που θα πήγαινε από την Παρασκευή στην Δευτέρα χωρίς να το διακόπτει κάτι γιορτάσιμο. Σήμερα όμως, δεν μπορώ να μην θυμηθώ την μεγάλη γιορτή της άλλης μου πατρίδας, το περίφημο Thanksgiving, την γιορτή των ευχαριστιών. Οι όμορφες στιγμές αυτής της γιορτής συνεχίζουν να παραμένουν στο βάθος της καρδιάς μου. Στην γιορτή αυτή οι οικογένειες μαζεύονται από όλη την Αμερική και περνάνε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο η και περισσότερο. Με τον Ιγνάτιο, μας άρεσε να πηγαίνουμε κάπου στην Νέα Αγγλία, Vermont, Maine, New Hampshire, Cape Cod, Martha's Vineyard and Nantucket. Μας φιλοξενούσε κάποιο χαριτωμένο ξενοδοχείο, τα τοπικά εστιατόρια, τα γραφικά μαγαζάκια, κάποιο βιβλιοπωλείο του χωριού, ένα καφέ με τα χειροποίητα γλυκάκια, και όχι μόνο. Δεν το χόρταινα αυτό το Σαββατοκύριακο γιατί είμασταν μόνο εμείς χωρίς τις δουλειές μας και τις υποχρεώσεις που τις συνόδευαν. Είμασταν έξω από το πρωί ως το βράδυ. Μαζί, μαζί, μαζί!!! Όταν μέναμε Βοστώνη, τρώγαμε με την οικογένειά μας σε ένα τοπικό εστιατόριο και μετά στο σπίτι για να συνεχίσουμε με γλυκά. Γιατί η γιορτή αυτή έχει και το νόημα του εκλεκτού φαγητού. Αυτές οι στιγμές είναι τόσο πολύτιμες για μένα τώρα, που δεν θα τις άλλαζα με τίποτα. Γιατί σε αυτή τη ζωή, το μόνο σημαντικό είναι οι σχέσεις μας με τα αγαπητά μας πρόσωπα, οι όμορφες στιγμές που περάσαμε μαζί, οι κοινές εμπειρίες μας, αυτά που μας συνδέουν για χρόνια. Και ιδού η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου: γιατί ξοδεύουμε τον πολύτιμο χρόνο μας σε ανοησίες, ανούσια και άσχετα πράγματα; Σε πράγματα που μερικά χρόνια μετά ούτε καν θα τα θυμόμαστε; I don't know!!!!! Το έχω κάνει και εγώ αυτό και το μετάνιωσα πάρα πολύ. Αλλά είναι αργά για μένα να το διορθώσω. Αυτό που μου έχει μείνει είναι οι αναμνήσεις μου και οι φωτογραφίες που τις συνοδεύουν. Καλό απόγευμα σε όλους τους φίλους μου, κοντά και μακριά!!!