Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χήρες στην Παλαιστίνη


Νένα Μεϊμάρη

Σάββατο 10 Οκτωβρίου, 2023


 Με τις διάφορες φωτογραφίες και σκηνικά που παρακολουθώ στην τηλεόραση, σε σχέση με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, σκέφτομαι τις χήρες που ολοένα και περισσεύουν και στις δύο πλευρές.

 Πρόσφατα διάβασα ένα άρθρο που γράφτηκε το 2014 για την κατάσταση την οποία ζουν οι χήρες στην Παλαιστίνη. Η συγκεκριμένη γυναίκα, στην οποίαν αναφερόμαστε, είναι νεαρή με ένα παιδάκι ενός έτους. Με το που έχασε τον άντρα της, η οικογένειά του της υπέδειξε δύο επιλογές. Να παντρευτεί τον αδερφό του, ώστε να έχει σιγουριά και προστασία ή να αφήσει το παιδί της με την οικογένεια του άντρα της και να επιστρέψει στη δική της. Ο αδερφός του συζύγου είναι 20 χρόνια μεγαλύτερος από τη νεαρή χήρα και το παιδί της δεν θέλει να το αφήσει σε άλλους. Τι να κάνει η γυναίκα; Προσωπικά δεν μπορώ να της υποδείξω τίποτα, έχω παγώσει μπροστά στις επιλογές της. Η κυβέρνηση της δίνει 240 δολάρια τον μήνα αλλά τα χρήματα αυτά θα τα πάρει ο νέος σύζυγος. Μετά μπορεί και να της δώσει διαζύγιο.

 Όχι, δεν μπορώ καν να φανταστώ την κατάσταση αυτής της γυναίκας, ούτε γνωρίζω τι απόφαση πήρε και τι απέγινε. Θεωρώ ότι η ζωή είναι πολύ σκληρή και άδικη γι’ αυτήν. Θα ήθελα να τη βοηθήσω αλλά δεν μπορώ. Της εύχομαι μονάχα να συμβεί κάτι καλό στη ζωή της και να πάρει τη σωστή απόφαση.

 Μετά θα σκεφτώ τη δική μου κατάσταση, ως χήρα εδώ, σήμερα και στη χώρα που βρίσκομαι και θα δω πώς μπορώ να βοηθήσω να καλυτερεύσει η δική μας κατάσταση. Αν δεν υποστηρίξουμε εμείς τις φίλες μας, ποιος θα το κάνει; Με όσα μέσα διαθέτουμε, με ό,τι «βραχιόλια» φοράμε στο χέρι μας και με όσες δυνάμεις μας έχουν μείνει, θα στηρίξουμε τις χήρες που γνωρίζουμε. Και θα θεωρηθούμε τυχερές που δεν χρειάζεται να πάρουμε τόσο σκληρές αποφάσεις!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...