Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Χήρες στην Παλαιστίνη


Νένα Μεϊμάρη

Σάββατο 10 Οκτωβρίου, 2023


 Με τις διάφορες φωτογραφίες και σκηνικά που παρακολουθώ στην τηλεόραση, σε σχέση με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, σκέφτομαι τις χήρες που ολοένα και περισσεύουν και στις δύο πλευρές.

 Πρόσφατα διάβασα ένα άρθρο που γράφτηκε το 2014 για την κατάσταση την οποία ζουν οι χήρες στην Παλαιστίνη. Η συγκεκριμένη γυναίκα, στην οποίαν αναφερόμαστε, είναι νεαρή με ένα παιδάκι ενός έτους. Με το που έχασε τον άντρα της, η οικογένειά του της υπέδειξε δύο επιλογές. Να παντρευτεί τον αδερφό του, ώστε να έχει σιγουριά και προστασία ή να αφήσει το παιδί της με την οικογένεια του άντρα της και να επιστρέψει στη δική της. Ο αδερφός του συζύγου είναι 20 χρόνια μεγαλύτερος από τη νεαρή χήρα και το παιδί της δεν θέλει να το αφήσει σε άλλους. Τι να κάνει η γυναίκα; Προσωπικά δεν μπορώ να της υποδείξω τίποτα, έχω παγώσει μπροστά στις επιλογές της. Η κυβέρνηση της δίνει 240 δολάρια τον μήνα αλλά τα χρήματα αυτά θα τα πάρει ο νέος σύζυγος. Μετά μπορεί και να της δώσει διαζύγιο.

 Όχι, δεν μπορώ καν να φανταστώ την κατάσταση αυτής της γυναίκας, ούτε γνωρίζω τι απόφαση πήρε και τι απέγινε. Θεωρώ ότι η ζωή είναι πολύ σκληρή και άδικη γι’ αυτήν. Θα ήθελα να τη βοηθήσω αλλά δεν μπορώ. Της εύχομαι μονάχα να συμβεί κάτι καλό στη ζωή της και να πάρει τη σωστή απόφαση.

 Μετά θα σκεφτώ τη δική μου κατάσταση, ως χήρα εδώ, σήμερα και στη χώρα που βρίσκομαι και θα δω πώς μπορώ να βοηθήσω να καλυτερεύσει η δική μας κατάσταση. Αν δεν υποστηρίξουμε εμείς τις φίλες μας, ποιος θα το κάνει; Με όσα μέσα διαθέτουμε, με ό,τι «βραχιόλια» φοράμε στο χέρι μας και με όσες δυνάμεις μας έχουν μείνει, θα στηρίξουμε τις χήρες που γνωρίζουμε. Και θα θεωρηθούμε τυχερές που δεν χρειάζεται να πάρουμε τόσο σκληρές αποφάσεις!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οκτώβριος 2025

 Πίσω στη θέση μας φίλες μου, γιατί πέρασε το καλοκαίρι, όπως περνάνε όλα σε αυτή τη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα πότε πέρασε. Δεν έκανα και τίποτε σημαντικό πέρα από το να απολαύσω το μπαλκόνι μου που το κρύβουν δέντρα και μου αρέσει πάρα πολύ. Κάθε απόγευμα αργά έβγαινα έξω με το βιβλίο ή το laptop για να διαβάσω ή να ακούσω μουσική. Το μόνο διαφορετικό που έκανα είναι να ετοιμάσω το σπίτι για τον χειμώνα. Η ζέστη μου φάνηκε αφόρητη για κάποιο λόγο και έβγαινα μόνο για γυμναστήριο και σημαντικές δουλειές. Παρόλα αυτά το απόλαυσα με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Δεν ένιωσα την ανάγκη να ακολουθήσω το καλοκαιρινό πρωτόκολλο ούτε και κάποιο σχέδιο. Αυτό με βοήθησε να νιώσω την ελευθερία που έχω ανάγκη για μένα σε αυτό το σημείο της ζωής μου. Όλα καλά λοιπόν!! Εύχομαι και εσείς να περάσατε το καλοκαίρι σας όπως το θέλατε γιατί αυτό έχει σημασία. Τι θέλουμε για τον εαυτό μας και τι επιδιώκουμε για εμάς και τα παιδιά μας; Κατά τα άλλα η ζωή συνεχίζεται με τον δικό της ρυθμό, με τα διά...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη