Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

3 Ιουλίου 2023

 

Αγαπητές μου φίλες (και όσοι διαβάζετε το blog)

Στις 18 Φεβρουαρίου του 2022 ξεκίνησα το blog "Είμαι Χήρα-Έχω Φωνή" λόγω της έντονης ανάγκης που ένιωσα από την απώλεια του λατρεμένου μου συζύγου. 

Το τέλος ήρθε τόσο απότομα και τόσο βίαια που με έριξε στα τάρταρα και ακόμα πιο κάτω.

Άρχισα να ασχολούμαι με διάφορες δραστηριότητες για βοηθήσω τον εαυτό μου, γνωρίζοντας ότι μόνο εγώ μπορώ να το κάνω αυτό. Έτσι άρχισα και το blog.

Μέσα από αυτό διαχειρίστηκα τα πρωτοφανή θέματα που αντιμετώπισα ως χήρα πια, καταστάσεις που παρατηρούσα για πρώτη φορά και προβλήματα που έπρεπε να λύσω άμεσα.

Το blog είναι για μένα μία όαση στην έρημο που βιώνω καθημερινά. Με μικρά βηματάκια προόδου, γιόρτασα τις μικρές μου νίκες και μαζί με εμένα κι εσείς.

Μου γράψατε και μου είπατε να συνεχίσω. Τα νούμερα δείχνουν κοντά στις 7000 επισκέψεις. Στο blog υπάρχουν 225 αναρτήσεις με μουσικά κομμάτια, ποίηση, λογοτεχνία, το θέμα της χηρείας σε ξένες χώρες, ψυχολογική υποστήριξη, διάφορα νέα και άλλα πλαισιώνουν την θεματολογία μου.

Θα ήθελα να σας ανακοινώσω ότι θα σταματήσω τις νέες αναρτήσεις για δύο μήνες και θα επανέλθω, με το καλό, τον Σεπτέμβριο.

Θέλω να ανατρέξω πίσω στην αρχή του blog και να τα διαβάσω όλα, να δω τι άλλο θέλω να καλύψω, με ποιον τρόπο θέλω να το συνεχίσω και τι άλλο θα ήταν για όλες μας περισσότερο χρήσιμο.

Θα χαρώ πολύ να επικοινωνήσετε μαζί μου για τυχόν παρεμβάσεις, συμβουλές ή για ο τιδήποτε θα θέλατε να δείτε εσείς στο blog.

Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι, με ηρεμία και ξεκούραση, με ψυχική υγεία και ανάπαυλα, με χρώματα και εμπειρίες οι οποίες θα σας βγάλουν από την ρουτίνα. Σας εύχομαι κάτι ωραίο να ομορφαίνει τη ζωή σας.

Εμείς οι χήρες περάσαμε βαριές καταστάσεις, κουραστήκαμε να πολεμάμε τη συμφορά η οποία μας ήρθε έτσι αναπάντεχα και θέλουμε να αλλάξουμε σελίδα. Θέλουμε να ξαναχτίσουμε σιγά σιγά τη ζωή μας.

Σας στέλνω την αγάπη μου και εύχομαι να τα ξαναπούμε τον Σεπτέμβριο!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη