Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

3 Ιουλίου 2023

 

Αγαπητές μου φίλες (και όσοι διαβάζετε το blog)

Στις 18 Φεβρουαρίου του 2022 ξεκίνησα το blog "Είμαι Χήρα-Έχω Φωνή" λόγω της έντονης ανάγκης που ένιωσα από την απώλεια του λατρεμένου μου συζύγου. 

Το τέλος ήρθε τόσο απότομα και τόσο βίαια που με έριξε στα τάρταρα και ακόμα πιο κάτω.

Άρχισα να ασχολούμαι με διάφορες δραστηριότητες για βοηθήσω τον εαυτό μου, γνωρίζοντας ότι μόνο εγώ μπορώ να το κάνω αυτό. Έτσι άρχισα και το blog.

Μέσα από αυτό διαχειρίστηκα τα πρωτοφανή θέματα που αντιμετώπισα ως χήρα πια, καταστάσεις που παρατηρούσα για πρώτη φορά και προβλήματα που έπρεπε να λύσω άμεσα.

Το blog είναι για μένα μία όαση στην έρημο που βιώνω καθημερινά. Με μικρά βηματάκια προόδου, γιόρτασα τις μικρές μου νίκες και μαζί με εμένα κι εσείς.

Μου γράψατε και μου είπατε να συνεχίσω. Τα νούμερα δείχνουν κοντά στις 7000 επισκέψεις. Στο blog υπάρχουν 225 αναρτήσεις με μουσικά κομμάτια, ποίηση, λογοτεχνία, το θέμα της χηρείας σε ξένες χώρες, ψυχολογική υποστήριξη, διάφορα νέα και άλλα πλαισιώνουν την θεματολογία μου.

Θα ήθελα να σας ανακοινώσω ότι θα σταματήσω τις νέες αναρτήσεις για δύο μήνες και θα επανέλθω, με το καλό, τον Σεπτέμβριο.

Θέλω να ανατρέξω πίσω στην αρχή του blog και να τα διαβάσω όλα, να δω τι άλλο θέλω να καλύψω, με ποιον τρόπο θέλω να το συνεχίσω και τι άλλο θα ήταν για όλες μας περισσότερο χρήσιμο.

Θα χαρώ πολύ να επικοινωνήσετε μαζί μου για τυχόν παρεμβάσεις, συμβουλές ή για ο τιδήποτε θα θέλατε να δείτε εσείς στο blog.

Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι, με ηρεμία και ξεκούραση, με ψυχική υγεία και ανάπαυλα, με χρώματα και εμπειρίες οι οποίες θα σας βγάλουν από την ρουτίνα. Σας εύχομαι κάτι ωραίο να ομορφαίνει τη ζωή σας.

Εμείς οι χήρες περάσαμε βαριές καταστάσεις, κουραστήκαμε να πολεμάμε τη συμφορά η οποία μας ήρθε έτσι αναπάντεχα και θέλουμε να αλλάξουμε σελίδα. Θέλουμε να ξαναχτίσουμε σιγά σιγά τη ζωή μας.

Σας στέλνω την αγάπη μου και εύχομαι να τα ξαναπούμε τον Σεπτέμβριο!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...