Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Isabel Allende

 

CBS NEWS SUNDAY MORNING

Rita Braver, May 28, 2023

Μετάφραση Νένα Μειμάρη


Η Isabel Allende, συγγραφέας, 80 χρονών, έχει γράψει πάνω από 24 βιβλία και

πούλησε 74 εκατομμύρια αντίτυπα, μεταφρασμένα σε 40 γλώσσες.

«Έχω το βιβλίο στο μυαλό μου, τους χαρακτήρες στην ψυχή μου, κάθε

στιγμή», μας ενημερώνει. «Χρειαζόμαστε ανθρώπους με τρέλα, χρειαζόμαστε

ανθρώπους ικανούς, οι οποίοι μπορούν να κάνουν ασυνήθιστα και

εντυπωσιακά πράγματα, ορμώμενοι από θάρρος, πάθος και παρόρμηση»,

συνεχίζει.

Όταν της είπαν ότι οι ηρωίδες της είναι δυναμικές γυναίκες, αυτή απάντησε

με την ερώτηση, «Γνωρίζεις καμία αδύναμη γυναίκα?»

Όταν πρωτοάρχισε να γράφει δεν υπήρχαν γυναίκες συγγραφείς στη

Λατινική Αμερική και όλα τα πρότυπα ήταν γένους αρσενικού, δηλώνει η ίδια.

Αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Χιλή και να μετακομίσει στη Βενεζουέλα

για πολιτικούς λόγους. Εκεί άρχισε να γράφει ένα γράμμα στον παππού της

για να τον αποχαιρετήσει. Το γράμμα εξελίχθηκε σε βιβλίο, με τον τίτλο «Το

σπίτι των πνευμάτων». Το βιβλίο, το οποίο περιγράφει την ζωή της

οικογενείας της, το καταπιεστικό σύστημα της Χιλής και την φρίκη του

πραξικοπήματος, (coup d’ etat), έκανε διεθνή πάταγο και διακρίθηκε ως το

πιο σπουδαίο βιβλίο του 20ου αιώνα.

«Το βιβλίο αυτό μου έδωσε φωνή όταν δεν είχα φωνή. Συνειδητοποίησα ότι

αυτό θέλω να κάνω».

Αργότερα μετακόμισε στην Καλιφόρνια, όπου και έκανε τον τρίτο της γάμο με

τον δικηγόρο Roger Cukras.

Το 1992 έχασε την κόρη της Paula, 29 χρονών, από μία σπάνια αρρώστια. Η

Isabel γεύτηκε την απώλεια, την οποία θρηνεί μέχρι σήμερα. Ωστόσο έγραψε

ένα βιβλίο για την κόρη της και αφιέρωσε όλα τα χρήματα στο ίδρυμα το

οποίο ίδρυσε η ίδια για να βοηθήσει κορίτσια που βρίκονται σε κίνδυνο ανά τον κόσμο.

Η δουλειά της επικεντρώνεται στο θέμα της αδικίας και της ταλαιπωρίας.


«Τα βιβλία μου δεν μπορούν να αλλάξουν τον άνθρωπο αλλά μπορούν να του

δείξουν ποιος είναι».

Το σχόλιό μου:

Υπάρχουν πολλά βιβλία της Isabel Allende στην Ελληνική γλώσσα. Εγώ

συνεχίζω να θαυμάζω τη γυναίκα, η οποία δεν επέτρεψε να την

καταβάλλουν τα ποικίλα χτυπήματα που της έδωσε η ζωή αλλά τα μετέτρεψε

σε ευκαιρίες για να γνωρίσει τον εαυτό της, να τον αγκαλιάσει και να αφήσει τα

φτερά της να την ταξιδέψουν εκεί που την οδήγησε ξανά και ξανά η ψυχή της.

Εμείς οι γυναίκες έχουμε τεράστια αποθέματα δύναμης. Το έχουμε πει πολλές

φορές εξάλλου. Το είδαμε ακόμα μία φορά στη ζωή της Isabel Allende.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί φωτογραφίζω;

“Η φωτογραφία είναι μια αδύναμη φωνή, αλλά μερικές φορές μπορεί να προσκαλέσει τις αισθήσεις μας  προς τη συνείδηση, να προκαλέσει συναισθήματα τόσο δυνατά ώστε να λειτουργούν ως καταλύτες της σκέψης”. W.E. Smith 1977 Θεωρούμε ότι η φωτογραφία εφευρέθηκε για να αποτυπώσει, να ερμηνεύσει, ή να αποδείξει κάτι σχετικά με την πραγματικότητα, κατά το “αυτό υπήρξε” του Roland Barthes. Οι έννοιες, όμως, που στηρίζουν τη φωτογραφία δε σχετίζονται μόνο με την πραγματικότητα. Αφορούν και το νόημα, το βλέμμα, την επιθυμία, το θάνατο, τον χρόνο, τη μνήμη, το λόγο. Η τέχνη της φωτογραφίας δεν περιορίζεται στο να αποτελεί απλή συλλογή πληροφοριών σε εικόνες, αλλά στην πραγματικότητα μας αποκαλύπτει την οπτική γωνία του παρατηρητή, άρα του ατόμου που φωτογραφίζει. Είναι μια γλώσσα, ένας κώδικας επικοινωνίας των συναισθημάτων, των διαθέσεων, των σκέψεων. Ένας τρόπος να γνωρίσεις τον κόσμο, τόσο τον εξωτερικό, όσο κυρίως τον εσωτερικό. Η φωτογραφία κρύβει λοιπόν ένα αμέτρητο δυναμικό όχι μόνο ως ερ...

Ποτέ δεν είναι αργά!!!

  «Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είσαι» του George Eliot «Ποτέ δεν είναι αργά – στα μυθιστορήματα η στη ζωή – να αναθεωρήσουμε» της Nancy Thayer «Είμαστε οι πρωταγωνίστριες της δικής μας ιστορίας» της Mary McCarthy «Μην ψάχνεις έξω από τον εαυτό σου. Οι ουρανοί βρίσκονται μέσα σου» της Mary Lou Cook «Λίγο από ότι σου κάνει κέφι, σου κάνει καλό» της Marie Lloyd Νένα Μεϊμάρη

Ο ρατσισμός καλά κρατεί!!!

Νένα Μεϊμάρη «Πήγαινε κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε κανένα», ακούσαμε πρόσφατα από εκεί που δεν θα έπρεπε να το ακούγαμε αυτό. Ωστόσο είναι κάτι που το ακούμε συχνά εμείς οι γυναίκες και όταν έρχεται και σε εμάς τις χήρες τότε ακούγεται ακόμα πιο έντονα. Η νοοτροπία της κοινωνίας παίρνει για δεδομένο ότι είμαστε χωρίς παιδιά άρα καημένες, για λύπηση και με μοναχικά γεράματα. Ίσως φταίμε και εμείς οι ίδιες γιατί δεν κάναμε τις απαραίτητες θυσίες να μείνουμε στο κρεβάτι για μήνες, να χάσουμε την προσωπική μας ζωή για λίγο και να αφήσουμε τα χόμπι μας στην άκρη, συνεχίζει η νοοτροπία. Κάποια από αυτά τα δέχτηκα και εγώ προσωπικά αλλά φυσικά και δεν τα αγκάλιασα. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που μία γυναίκα και μία χήρα δεν έχει παιδιά. Γιατί όμως αυτό να γίνει στίγμα στη ζωή μας δεν το κατάλαβα ποτέ. Η κοινωνία γαλουχείται με τις δικές της ιδέες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με αντιπροσωπεύουν στο συγκεκριμένο σημείο. Προσωπικά εγώ ποτέ δεν ένιωσα ότι μου λείπει ένα παιδί όσο ζούσε ο άντρας μο...

Εθισμός στο πένθος!

Νένα Μεϊμάρη Με μεγάλο ενδιαφέρον αγόρασα το βιβλίο “Becoming Supernatural” του DR JOE DISPENZA, στα Ελληνικά. (Πώς συνηθισμένοι άνθρωποι κάνουν το ακατόρθωτο). Όπως λέει και ο Tony Robbins: «Ο Dr Joe Dispenza μας δείχνει πώς να ξεπεράσουμε τα όριά μας και να ζήσουμε μια εξαιρετική ζωή». Δεν έχω τελειώσει ακόμα όλο το πόνημα αλλά από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου βρήκα την απάντηση που ψάχνω εδώ και 5 χρόνια στην ερώτηση: «Γιατί με το που ξυπνάω κάθε πρωί πηγαίνω στις ίδιες σκέψεις της απώλειας;». Γιατί δεν μπορώ να ξεφύγω έστω και ένα πρωινό για τόσο καιρό και ας το έχω προσπαθήσει μερικές φορές. Ο Dr Dispenza μας εξηγεί ότι όταν έχουμε εθιστεί σε "κάτι", αυτό το κάτι μας δημιουργεί συναισθήματα τόσο έντονα που γινόμαστε ένα με αυτά και έτσι καθίσταται ως φυσική πραγματικότητα. Με άλλα λόγια έχουμε εθιστεί σοβαρά σε αυτήν την κατάσταση και έτσι βρισκόμαστε σε επίπεδο επιβίωσης. Τώρα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να σπάσουμε συνήθειες και να πετάξουμε τον όπο...