Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μία ψυχολόγος του Harvard εξηγεί: Αν θες να βγάλεις την αρνητικότητα από τη ζωή σου, εδώ είναι 5 τρόποι


 Είναι αλήθεια ότι ζούμε σε μια εποχή όπου η αρνητικότητα και η τοξικότητα είναι έντονες. Τι μπορείς να κάνεις όμως μέσα σε αυτό το τοπίο; 

 H Susan David, βραβευμένη ψυχολόγος του Harvard και παγκοσμίως γνωστή για την έρευνά της πάνω στα συναισθήματα, στο βιβλίο της με τίτλο "Emotional Agility: Get Unstuck, Embrace Change, and Thrive in Work and Life" παραθέτει μερικές λύσεις.

 Έρευνες έχουν δείξει πως υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να καταφέρει κάποιος να δει τα πράγματα από άλλη οπτική και κατά συνέπεια να δει τη ζωή με διαφορετική και λιγότερο στενάχωρη ματιά. Εδώ είναι πέντε τρόποι, όπως τους προτείνει η Susan David. 

Αναγνωρίστε τα συναισθήματα σας.

 Και μιλήστε για αυτά ως έχουν. Αν νιώθετε θλίψη, δεχθείτε το και ομολογήστε το. Το ίδιο κι αν νιώθετε άγχος, φόβο ή νοσταλγία. Προσπαθήστε να κατανοήσετε όσα νιώθετε και να εντοπίσετε τις αιτίες αυτών των συναισθημάτων, ώστε να καταφέρετε να τα εξηγήσετε και κατά συνέπια να τα αντιμετωπίσετε.

Διαλέξτε μια διαφορετική οπτική.

 Όσο δύσκολο κι αν σας ακούγεται, προσπαθήστε. Αν επιλέξετε να δεχθείτε αμαχητί τον αρνητισμό, αφήνετε μία κατάσταση να σας καταβάλλει συναισθηματικά. Προσπαθήστε να δείτε τα πράγματα αλλιώς, ιδίως όταν οι καταστάσεις δεν επηρεάζουν πολύ σοβαρά θέματα, όπως η επιβίωση ή η υγεία.


Μιλήστε στον εαυτό σας σε τρίτο πρόσωπο

Με αυτόν τον τρόπο ίσως καταφέρετε να δείτε αντικειμενικά μια κατάσταση και ίσως να φερθείτε στον αυτό σας με λιγότερη αυστηρότητα. Παράλληλα, εστιάστε στον εαυτό σας. Οι περισσότερες αρνητικές σκέψεις προκαλούνται από εξωτερικούς παράγοντες, οπότε εσείς προσπαθήστε να επικεντρωθείτε σε όσα σας κάνουν να νιώθετε όμορφα. Ίσως σας ακούγεται εγωιστικό, αλλά με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρετε να βοηθήσετε καλύτερα εσάς και τους γύρω σας.


Χρησιμοποιήστε το χιούμορ μέσα σε κάθε κατάσταση.

Βρείτε την αστεία πλευρά των γεγονότων και εστιάστε σε αυτή. Επίσης, προσπαθήστε να επικεντρωθείτε στα θετικά. Φαντάζει δύσκολο όταν βρισκόμαστε σε έναν κυκεώνα αρνητικών ειδήσεων, αλλά βοηθά στο να νικήσουμε τον αρνητισμό. Μπορείτε να καταγράφετε, μάλιστα, και να τα μοιράζεστε με τους αγαπημένους σας.

Αποδεχτείτε τις αντιφάσεις στη ζωή σας.

Θα έχετε καταλάβει μέχρι τώρα πως στη ζωή δεν έρχονται όπως τα θέλουμε ενώ τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Παράλληλα, αρκετές φορές άλλα λέμε, άλλα συμφωνούμε και άλλα τελικά συμβαίνουν. Οι αντιφάσεις και οι ανατροπές στη ζωή είναι πολλές. Όσο νωρίτερα το κατανοήσουμε και το αποδεχθούμε τόσο καλύτερο είναι για την ψυχική μας υγεία. Δεν έχει κανένα νόημα το να σκέφτεστε τι θα γινόταν αν ή γιατί συνέβη κάτι σε εσάς. Αν είναι κάτι ξαφνικό ή απότομο πάρτε λίγο χρόνο για να το συνειδητοποιήσετε και στη συνέχεια τραβήξτε μπροστά με το κεφάλι ψηλά. Ασκήσεις αναπνοής, βιβλία ή ακόμη και η συμβουλή ενός ειδικού ίσως φανούν πολύτιμα. 

Harvard

Νένα Μειμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οκτώβριος 2025

 Πίσω στη θέση μας φίλες μου, γιατί πέρασε το καλοκαίρι, όπως περνάνε όλα σε αυτή τη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα πότε πέρασε. Δεν έκανα και τίποτε σημαντικό πέρα από το να απολαύσω το μπαλκόνι μου που το κρύβουν δέντρα και μου αρέσει πάρα πολύ. Κάθε απόγευμα αργά έβγαινα έξω με το βιβλίο ή το laptop για να διαβάσω ή να ακούσω μουσική. Το μόνο διαφορετικό που έκανα είναι να ετοιμάσω το σπίτι για τον χειμώνα. Η ζέστη μου φάνηκε αφόρητη για κάποιο λόγο και έβγαινα μόνο για γυμναστήριο και σημαντικές δουλειές. Παρόλα αυτά το απόλαυσα με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Δεν ένιωσα την ανάγκη να ακολουθήσω το καλοκαιρινό πρωτόκολλο ούτε και κάποιο σχέδιο. Αυτό με βοήθησε να νιώσω την ελευθερία που έχω ανάγκη για μένα σε αυτό το σημείο της ζωής μου. Όλα καλά λοιπόν!! Εύχομαι και εσείς να περάσατε το καλοκαίρι σας όπως το θέλατε γιατί αυτό έχει σημασία. Τι θέλουμε για τον εαυτό μας και τι επιδιώκουμε για εμάς και τα παιδιά μας; Κατά τα άλλα η ζωή συνεχίζεται με τον δικό της ρυθμό, με τα διά...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη