Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μία ψυχολόγος του Harvard εξηγεί: Αν θες να βγάλεις την αρνητικότητα από τη ζωή σου, εδώ είναι 5 τρόποι


 Είναι αλήθεια ότι ζούμε σε μια εποχή όπου η αρνητικότητα και η τοξικότητα είναι έντονες. Τι μπορείς να κάνεις όμως μέσα σε αυτό το τοπίο; 

 H Susan David, βραβευμένη ψυχολόγος του Harvard και παγκοσμίως γνωστή για την έρευνά της πάνω στα συναισθήματα, στο βιβλίο της με τίτλο "Emotional Agility: Get Unstuck, Embrace Change, and Thrive in Work and Life" παραθέτει μερικές λύσεις.

 Έρευνες έχουν δείξει πως υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να καταφέρει κάποιος να δει τα πράγματα από άλλη οπτική και κατά συνέπεια να δει τη ζωή με διαφορετική και λιγότερο στενάχωρη ματιά. Εδώ είναι πέντε τρόποι, όπως τους προτείνει η Susan David. 

Αναγνωρίστε τα συναισθήματα σας.

 Και μιλήστε για αυτά ως έχουν. Αν νιώθετε θλίψη, δεχθείτε το και ομολογήστε το. Το ίδιο κι αν νιώθετε άγχος, φόβο ή νοσταλγία. Προσπαθήστε να κατανοήσετε όσα νιώθετε και να εντοπίσετε τις αιτίες αυτών των συναισθημάτων, ώστε να καταφέρετε να τα εξηγήσετε και κατά συνέπια να τα αντιμετωπίσετε.

Διαλέξτε μια διαφορετική οπτική.

 Όσο δύσκολο κι αν σας ακούγεται, προσπαθήστε. Αν επιλέξετε να δεχθείτε αμαχητί τον αρνητισμό, αφήνετε μία κατάσταση να σας καταβάλλει συναισθηματικά. Προσπαθήστε να δείτε τα πράγματα αλλιώς, ιδίως όταν οι καταστάσεις δεν επηρεάζουν πολύ σοβαρά θέματα, όπως η επιβίωση ή η υγεία.


Μιλήστε στον εαυτό σας σε τρίτο πρόσωπο

Με αυτόν τον τρόπο ίσως καταφέρετε να δείτε αντικειμενικά μια κατάσταση και ίσως να φερθείτε στον αυτό σας με λιγότερη αυστηρότητα. Παράλληλα, εστιάστε στον εαυτό σας. Οι περισσότερες αρνητικές σκέψεις προκαλούνται από εξωτερικούς παράγοντες, οπότε εσείς προσπαθήστε να επικεντρωθείτε σε όσα σας κάνουν να νιώθετε όμορφα. Ίσως σας ακούγεται εγωιστικό, αλλά με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρετε να βοηθήσετε καλύτερα εσάς και τους γύρω σας.


Χρησιμοποιήστε το χιούμορ μέσα σε κάθε κατάσταση.

Βρείτε την αστεία πλευρά των γεγονότων και εστιάστε σε αυτή. Επίσης, προσπαθήστε να επικεντρωθείτε στα θετικά. Φαντάζει δύσκολο όταν βρισκόμαστε σε έναν κυκεώνα αρνητικών ειδήσεων, αλλά βοηθά στο να νικήσουμε τον αρνητισμό. Μπορείτε να καταγράφετε, μάλιστα, και να τα μοιράζεστε με τους αγαπημένους σας.

Αποδεχτείτε τις αντιφάσεις στη ζωή σας.

Θα έχετε καταλάβει μέχρι τώρα πως στη ζωή δεν έρχονται όπως τα θέλουμε ενώ τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Παράλληλα, αρκετές φορές άλλα λέμε, άλλα συμφωνούμε και άλλα τελικά συμβαίνουν. Οι αντιφάσεις και οι ανατροπές στη ζωή είναι πολλές. Όσο νωρίτερα το κατανοήσουμε και το αποδεχθούμε τόσο καλύτερο είναι για την ψυχική μας υγεία. Δεν έχει κανένα νόημα το να σκέφτεστε τι θα γινόταν αν ή γιατί συνέβη κάτι σε εσάς. Αν είναι κάτι ξαφνικό ή απότομο πάρτε λίγο χρόνο για να το συνειδητοποιήσετε και στη συνέχεια τραβήξτε μπροστά με το κεφάλι ψηλά. Ασκήσεις αναπνοής, βιβλία ή ακόμη και η συμβουλή ενός ειδικού ίσως φανούν πολύτιμα. 

Harvard

Νένα Μειμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί φωτογραφίζω;

“Η φωτογραφία είναι μια αδύναμη φωνή, αλλά μερικές φορές μπορεί να προσκαλέσει τις αισθήσεις μας  προς τη συνείδηση, να προκαλέσει συναισθήματα τόσο δυνατά ώστε να λειτουργούν ως καταλύτες της σκέψης”. W.E. Smith 1977 Θεωρούμε ότι η φωτογραφία εφευρέθηκε για να αποτυπώσει, να ερμηνεύσει, ή να αποδείξει κάτι σχετικά με την πραγματικότητα, κατά το “αυτό υπήρξε” του Roland Barthes. Οι έννοιες, όμως, που στηρίζουν τη φωτογραφία δε σχετίζονται μόνο με την πραγματικότητα. Αφορούν και το νόημα, το βλέμμα, την επιθυμία, το θάνατο, τον χρόνο, τη μνήμη, το λόγο. Η τέχνη της φωτογραφίας δεν περιορίζεται στο να αποτελεί απλή συλλογή πληροφοριών σε εικόνες, αλλά στην πραγματικότητα μας αποκαλύπτει την οπτική γωνία του παρατηρητή, άρα του ατόμου που φωτογραφίζει. Είναι μια γλώσσα, ένας κώδικας επικοινωνίας των συναισθημάτων, των διαθέσεων, των σκέψεων. Ένας τρόπος να γνωρίσεις τον κόσμο, τόσο τον εξωτερικό, όσο κυρίως τον εσωτερικό. Η φωτογραφία κρύβει λοιπόν ένα αμέτρητο δυναμικό όχι μόνο ως ερ...

Ο ρατσισμός καλά κρατεί!!!

Νένα Μεϊμάρη «Πήγαινε κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε κανένα», ακούσαμε πρόσφατα από εκεί που δεν θα έπρεπε να το ακούγαμε αυτό. Ωστόσο είναι κάτι που το ακούμε συχνά εμείς οι γυναίκες και όταν έρχεται και σε εμάς τις χήρες τότε ακούγεται ακόμα πιο έντονα. Η νοοτροπία της κοινωνίας παίρνει για δεδομένο ότι είμαστε χωρίς παιδιά άρα καημένες, για λύπηση και με μοναχικά γεράματα. Ίσως φταίμε και εμείς οι ίδιες γιατί δεν κάναμε τις απαραίτητες θυσίες να μείνουμε στο κρεβάτι για μήνες, να χάσουμε την προσωπική μας ζωή για λίγο και να αφήσουμε τα χόμπι μας στην άκρη, συνεχίζει η νοοτροπία. Κάποια από αυτά τα δέχτηκα και εγώ προσωπικά αλλά φυσικά και δεν τα αγκάλιασα. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που μία γυναίκα και μία χήρα δεν έχει παιδιά. Γιατί όμως αυτό να γίνει στίγμα στη ζωή μας δεν το κατάλαβα ποτέ. Η κοινωνία γαλουχείται με τις δικές της ιδέες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με αντιπροσωπεύουν στο συγκεκριμένο σημείο. Προσωπικά εγώ ποτέ δεν ένιωσα ότι μου λείπει ένα παιδί όσο ζούσε ο άντρας μο...

Ποτέ δεν είναι αργά!!!

  «Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είσαι» του George Eliot «Ποτέ δεν είναι αργά – στα μυθιστορήματα η στη ζωή – να αναθεωρήσουμε» της Nancy Thayer «Είμαστε οι πρωταγωνίστριες της δικής μας ιστορίας» της Mary McCarthy «Μην ψάχνεις έξω από τον εαυτό σου. Οι ουρανοί βρίσκονται μέσα σου» της Mary Lou Cook «Λίγο από ότι σου κάνει κέφι, σου κάνει καλό» της Marie Lloyd Νένα Μεϊμάρη

Εθισμός στο πένθος!

Νένα Μεϊμάρη Με μεγάλο ενδιαφέρον αγόρασα το βιβλίο “Becoming Supernatural” του DR JOE DISPENZA, στα Ελληνικά. (Πώς συνηθισμένοι άνθρωποι κάνουν το ακατόρθωτο). Όπως λέει και ο Tony Robbins: «Ο Dr Joe Dispenza μας δείχνει πώς να ξεπεράσουμε τα όριά μας και να ζήσουμε μια εξαιρετική ζωή». Δεν έχω τελειώσει ακόμα όλο το πόνημα αλλά από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου βρήκα την απάντηση που ψάχνω εδώ και 5 χρόνια στην ερώτηση: «Γιατί με το που ξυπνάω κάθε πρωί πηγαίνω στις ίδιες σκέψεις της απώλειας;». Γιατί δεν μπορώ να ξεφύγω έστω και ένα πρωινό για τόσο καιρό και ας το έχω προσπαθήσει μερικές φορές. Ο Dr Dispenza μας εξηγεί ότι όταν έχουμε εθιστεί σε "κάτι", αυτό το κάτι μας δημιουργεί συναισθήματα τόσο έντονα που γινόμαστε ένα με αυτά και έτσι καθίσταται ως φυσική πραγματικότητα. Με άλλα λόγια έχουμε εθιστεί σοβαρά σε αυτήν την κατάσταση και έτσι βρισκόμαστε σε επίπεδο επιβίωσης. Τώρα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να σπάσουμε συνήθειες και να πετάξουμε τον όπο...