Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ψυχιατρικές διαταραχές: Πόσο Επιταχύνουν τη Βιολογική Γήρανση

 Οι ψυχικές παθήσεις δεν κλέβουν μόνο τη χαρά και την ευημερία περίπου ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων στον πλανήτη, αλλά και τα χρόνια τους.

Σύμφωνα με νέα έρευνα που παρουσιάστηκε στις 26 Μαρτίου στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Ψυχιατρικής στο Παρίσι, τα άτομα που πάσχουν από μια σειρά ψυχικών παθήσεων -ιδιαίτερα κατάθλιψη, διπολική διαταραχή και άγχος- έχουν στο αίμα τους δείκτες που υποδεικνύουν ότι η βιολογική ηλικία τους είναι μεγαλύτερη από τη χρονολογική.

Ο Δρ. Τζούλιαν Ματζ και η καθηγήτρια Κάθριν Λιούις από το King’s College του Λονδίνου μελέτησαν 168 διαφορετικούς μεταβολίτες στο αίμα αναλύοντας δείγματα για 110.780 συμμετέχοντες στη UK Biobank2, μια μεγάλη τράπεζα που περιλαμβάνει βιοϊατρικά δεδομένα μισού εκατομμυρίου ατόμων στη Βρετανία. Οι ερευνητές συνέδεσαν αυτά τα δεδομένα με πληροφορίες σχετικά με το αν οι συμμετέχοντες είχαν ιστορικό ψυχικής νόσου και ανακάλυψαν ότι τα άτομα με ψυχική νόσο είχαν προφίλ μεταβολιτών που παρέπεμπε σε μεγαλύτερη ηλικία σε σύγκριση με την πραγματική τους.

Ο Δρ. Ματζ σημείωσε ότι «είναι πλέον δυνατόν να προβλέψουμε την ηλικία ενός ατόμου από τους μεταβολίτες στο αίμα του. Είδαμε ότι κατά μέσο όρο τα άτομα με ιστορικό ψυχικής νόσου εμφάνιζαν προφίλ μεταβολιτών που έδειχνε ότι ήταν βιολογικά γηραιότερα σε σχέση με την πραγματική ηλικία τους. Για παράδειγμα ασθενείς με διπολική διαταραχή παρουσίαζαν δείκτες στο αίμα που μαρτυρούσαν ότι ήταν περίπου δύο χρόνια γηραιότεροι σε σύγκριση με τη χρονολογική ηλικία τους».

Τα άτομα με ψυχικές διαταραχές τείνουν να έχουν χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής αλλά και χειρότερη υγεία από τον γενικό πληθυσμό. Εμφανίζουν συχνά ασθένειες όπως οι καρδιοπάθειες και ο διαβήτης, οι οποίες επιδεινώνονται με την ηλικία.

Σύμφωνα με τον δρα Ματζ «τα νέα ευρήματα δεν εξηγούν όλες τις διαφορές σχετικά με την κατάσταση της υγείας και το προσδόκιμο ζωής μεταξύ των ασθενών με ψυχικές διαταραχές και του γενικού πληθυσμού αλλά δείχνουν ότι η επιτάχυνση της βιολογικής γήρανσης στα άτομα με ψυχικές νόσους αποτελεί πιθανότατα σημαντικό παράγοντα. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη