Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στηρίζουμε την είσοδο των γυναικών σε νέους στίβους

Καλλιόπη Τζίκα

Ασφαλιστική Διαμεσολαβήτρια Γενική Γραμματέας Επιμελητηρίου Λάρισας, Α΄ Αντιπρόεδρος Εθνικού Επιμελητηριακού Δικτύου Γυναικών Επιχειρηματιών (ΕΕΔΕΓΕ)

Παραμένει επίκαιρο και απασχολεί ακόμα την Ελλάδα του 2023 το θέμα της Γυναικείας Επιχειρηματικότητας. Ευρύτερα, θα έλεγα, της εισόδου των γυναικών σε νέους στίβους δράσης και η ανάπτυξή τους σε «περιοχές» όπου η παρουσία τους είναι ισχνή. Επιδιώκεται καθημερινά η αύξηση της συμμετοχής τους σε κάθε έκφανση της κοινωνικής, πολιτικής, επιχειρηματικής ζωής. Αυτό έρχεται με στρατηγική, με “κλειδιά”, με τεχνικές και μεθόδους, που παρακάτω θα θίξω ως χαρακτηριστικά ανάπτυξης στο επιχειρείν, όπως εμπειρικά έχει αποδειχθεί. Όμως, θα πρέπει να τονίσουμε πως η προσπάθεια, η κάθε σκέψη, ο προβληματισμός για την ανάπτυξη των γυναικών στο επιχειρείν και σε άλλους τομείς υφίστανται, ενώ είναι πασιφανές ότι όλο και περισσότερες γυναίκες, εδώ και πολλά χρόνια, κατέχουν πρωταγωνιστική θέση και στην επιχειρηματικότητα και στα επαγγέλματα και στις υπηρεσίες και σε θεσμικές θέσεις και δραστηριότητες.
Γυναίκα είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας, γυναίκες είναι τόσες λαμπρές επιχειρηματίες, τόσες Πρόεδροι σε οργανισμούς και επιχειρήσεις, τόσες Διευθύνουσες Σύμβουλοι, Βουλευτές, Πολιτικοί, Υπουργοί, μέλη Διοικήσεων, στις Ένοπλες Δυνάμεις. Συνεπώς, τι αναζητάμε σήμερα; Αναζητάμε μεγαλύτερη, εμφανέστερη ισόρροπη παρουσία των γυναικών σε κάθε εκδοχή της επιχειρηματικής, οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής ζωής.

ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ
Όπως προανέφερα, έχουμε διαπιστώσει ότι, πέρα από διάφορα τυπικά προσόντα που ο καθένας διαθέτει και αποτελούν τα δικά του εφόδια, υπάρχουν και κάποιες -εμπειρικά διαπιστωμένες- προϋποθέσεις που χρειάζονται για την είσοδο των γυναικών σε στίβους δημιουργίας και ρίσκου, όπως είναι το επιχειρείν.
Με την εμπειρία μου ως ασφαλιστικής διαμεσολαβήτριας χρόνια τώρα στην αγορά εργασίας, αρχικώς θα προτάξω την “αποβολή” της φοβίας. Την αναγκαία κατάρριψη κάθε στερεότυπου για μια ήσυχη, συνεκτική, μαζεμένη, χωρίς έννοιες εργασία. Είναι κρίσιμο να συμβεί αυτό και να εξαφανιστεί ο αλόγιστος φόβος «ότι εγώ δε μπορώ να κάνω αυτό».
Ταυτόχρονα, να υπάρχει προσδοκία και πάθος για το αποτέλεσμα που θα φέρει τη χαρά της επιτυχίας.
Σημαντική είναι και η στρατηγική απόφαση η οποία αφορά στην άρνηση του παροπλισμού, η τόλμη, το άνοιγμα στην κοινωνία. Χρειάζεται θετική ψυχολογία, αυτοπεποίθηση, πείσμα, προσήλωση στο όραμά μας και τα μάτια στραμμένα στον στόχο.
“Το πιο δύσκολο είναι η απόφαση να δράσουμε, τα υπόλοιπα είναι απλώς επιμονή”, είπε σωστά η πρωτοπόρος Αμερικανίδα πιλότος και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών Αμέλια Έρχαρτ.
Πράγματι, σήμερα οι γυναίκες σε κάθε επίπεδο και από κάθε κοινωνική και οικονομική τάξη δρουν. Όμως, θέλει επιμονή για να επιτευχθεί η ίση μεταχείριση και αντιμετώπιση στη ζωή και στην εργασία.
Γι’ αυτό και ενασχολούμαστε με την ισορροπία στις ποσοστώσεις της γυναικείας παρουσίας. Είμαστε στην προσπάθεια να ενισχύσουμε, να παροτρύνουμε, να υποβοηθήσουμε την είσοδο και άλλων γυναικών στην κοινωνική, επαγγελματική, πολιτική και κάθε άλλου είδους εξωστρεφή δράση.
Πάντως, οι γυναίκες στα χρόνια παρουσίας τους στην αγορά εργασίας έχουν αποδείξει που μπορούν να φθάσουν.
Μήπως να αναρωτηθούμε εάν πιθανό ανάχωμα στην ανάπτυξή τους στο επιχειρείν ενδέχεται να είναι μια βιωματική κουλτούρα, για δυσκολία διαχείρισης του επαγγελματικού και προσωπικού χρόνου.
Μήπως έχουμε ένα φαινόμενο «αυτοαποκλεισμού» στο να διαχειριστούμε ή να ξεπεράσουμε επαγγελματικά ή προσωπικά εμπόδια;
Κάτω από αυτές τις σκέψεις θέλω να αναφέρω, ως Γενική Γραμματέας του Επιμελητηρίου, ότι στη Λάρισα, όπου ζώ και εργάζομαι, καταγράφουμε σταδιακά πρόοδο. Από τις 18 χιλιάδες επιχειρήσεις του Επιμελητηρίου οι περίπου 5 χιλιάδες αφορούν σε γυναίκες. Αυτή την αναλογία θέλουμε να φέρουμε σε μια καλύτερη θέση, μέσα από ενέργειες, πρωτοβουλίες και καινοτόμες δράσεις που πραγματοποιεί ο θεσμικός μας φορέας, στηρίζοντας το γυναικείο επιχειρείν, μεταξύ των οποίων:
– Ως Επιμελητήριο οραματιστήκαμε και υλοποιήσαμε το 1ο Διεθνές Φόρουμ Γυναικείας Επιχειρηματικότητας, σε συνδιοργάνωση με το ΕΕΔΕΓΕ, την ΚΕΕΕ και όλους τους φορείς της πόλης. Πέτυχε και καθιερώθηκε ως θεσμός για όλα τα Επιμελητήρια της χώρας.
– Ιδρύσαμε Επιτροπή Γυναικείας Επιχειρηματικότητας με γυναίκες επιχειρηματίες της Λάρισας και αναπτύσσονται δράσεις υποστηρικτικές για τις γυναίκες σε επιχειρηματικό και κοινωνικό επίπεδο.
– Έχω καταθέσει πρόταση στην κυβέρνηση να στηριχθεί η μητρότητα της γυναίκας επιχειρηματία στις περιόδους κύησης, λοχείας και ανατροφής τέκνων.
– Εξελίσσεται δράση του ΕΕΔΕΓΕ «Συμβουλευτικής, Κατάρτισης, Πιστοποίησης, Εκπόνηση Business plan και Export Action plan» για την εκπαίδευση 5.300 Ανέργων Γυναικών από όλη την Ελλάδα.
– Θεσμοθετήθηκε από τη Βουλή, με πρωτοβουλία μας ως ΕΕΔΕΓΕ, η ποσόστωση 25% συμμετοχής των γυναικών στα Διοικητικά Συμβούλια των εισηγμένων εταιρειών.

Η ΑΝΘΙΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Η επιχειρηματικότητα είναι μία φλόγα δημιουργίας που για να ανάψει χρειάζεται “πρώτη ύλη” που είναι η διάθεση και η προσδοκία και μετά άλλα υλικά που την τροφοδοτούν και θεριεύει.
Τι χρειαζόμαστε; Συμμετοχές και ενδιαφέρον. Γυναίκες που με λογική, σύνεση και μεράκι, ελπίδα, βεβαιότητα, θάρρος και αισιοδοξία θα τολμήσουν να εξελίξουν μια ιδέα.
Σαφώς και υπάρχουν δυσκολίες. Γι’ αυτό διεκδικούμε για τις γυναίκες μια πιο “ειδική”, εστιασμένη στήριξη από την πολιτεία στην εκπαίδευση και στα χρηματοδοτικά εργαλεία, σε κινητροδοτήσεις, καθώς και στην ισότητα στην εργασία και την εξάλειψη του μισθολογικού χάσματος.
Όμως, θα πρέπει και οι απανταχού γυναίκες να εδραιώσουν στο μυαλό τους την απόφαση να κάνουν ένα βήμα πιο δυναμικό, να επιχειρήσουν κάτι έξω από το γνωστό και ασφαλές. Πρέπει να τολμήσουμε χωρίς να περιμένουμε κάποιες ιδανικές συνθήκες για να ξεκινήσουμε. Αρκεί να πιστεύουμε στον εαυτό μας, να αγαπήσουμε και να παθιαστούμε με το κάθε εγχείρημα.
Τότε η επιτυχία θα είναι μονόδρομος.


Πηγή: https://women-in-business.gr/stirizoyme-tin-eisodo-ton-gynaikon-se-neoys-stivoys/?fbclid=IwAR1p9VGAKcSpKAD-4eaYYNhrxAKKMdN8c0NU8WVeRP5GkxMkEHlbHKNjlSg

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...