Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ρατσισμός καλά κρατεί!!!

Νένα Μεϊμάρη

«Πήγαινε κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε κανένα», ακούσαμε πρόσφατα από εκεί που δεν θα έπρεπε να το ακούγαμε αυτό. Ωστόσο είναι κάτι που το ακούμε συχνά εμείς οι γυναίκες και όταν έρχεται και σε εμάς τις χήρες τότε ακούγεται ακόμα πιο έντονα. Η νοοτροπία της κοινωνίας παίρνει για δεδομένο ότι είμαστε χωρίς παιδιά άρα καημένες, για λύπηση και με μοναχικά γεράματα. Ίσως φταίμε και εμείς οι ίδιες γιατί δεν κάναμε τις απαραίτητες θυσίες να μείνουμε στο κρεβάτι για μήνες, να χάσουμε την προσωπική μας ζωή για λίγο και να αφήσουμε τα χόμπι μας στην άκρη, συνεχίζει η νοοτροπία. Κάποια από αυτά τα δέχτηκα και εγώ προσωπικά αλλά φυσικά και δεν τα αγκάλιασα. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που μία γυναίκα και μία χήρα δεν έχει παιδιά. Γιατί όμως αυτό να γίνει στίγμα στη ζωή μας δεν το κατάλαβα ποτέ. Η κοινωνία γαλουχείται με τις δικές της ιδέες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με αντιπροσωπεύουν στο συγκεκριμένο σημείο. Προσωπικά εγώ ποτέ δεν ένιωσα ότι μου λείπει ένα παιδί όσο ζούσε ο άντρας μου. Το ένιωσα μετά που έφυγε και αυτό γιατί ήθελα πολύ να συνεχίσω να τον βλέπω μέσα από τα μάτια του παιδιού μου. Αυτό!! Πάλι αυτόν αναζητούσα!! Αλλά και πάλι αυτό δεν είναι το τέλος μου. Σήμερα πέρασα το πρωί με ένα παιδάκι 11 χρονών, γιο μίας φίλης μας, που περνούσε με το ποδήλατό του από το σπίτι μου, σταμάτησε, χτύπησε την πόρτα μου και είπε «Γειά σου Νένα, ήρθα να σε επισκεφτώ». Γνωρίζει καλά ότι του έχω αδυναμία και κατά καιρούς έρχεται και μου κάνει παρέα. Ευτυχώς η ελληνική οικογένεια έχει παιδάκια για να δείξουμε και εμείς αγάπη και τρυφερότητα. Έτσι λοιπόν, μπορεί να έρθουμε αντιμέτωπες με κάθε είδους στραβές αντιλήψεις αλλά αν εμείς έχουμε το «Γνώθι σαυτόν» τότε μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε σωστά και να μην επιτρέψουμε να ενοχλήσουν τον ψυχισμό μας!!! Και πάλι από εμάς εξαρτάται!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...