Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αλλά Εγώ θα Σηκωθώ - Still I Rise


Maya Angelou

Ελεύθερη μετάφραση Νένα Μεϊμάρη


Η Maya Angelou είναι Αμερικανίδα λογοτέχνης, ποιήτρια και ακτιβίστρια. Τα

παιδικά της χρόνια ήταν γεμάτα πόνο και πίκρα αλλά κατάφερε να ξεπεράσει

τις δυσκολίες της ζωής της και να ανέβει ψηλά, όπως λέει και η ίδια. Το

ποίημά της, “Still I Rise”, (Αλλά Εγώ θα Σηκωθώ) είναι παγκοσμίως γνωστό και

αγαπημένο. Θα σας το παρουσιάσω σε ελεύθερη μετάφραση και ελπίζω να

αντλήσετε δυνάμεις, όπως έκανα και εγώ.


Αλλά Εγώ θα Σηκωθώ!!!

Μπορεί να με γράψεις στην ιστορία

Με τα πικρά σου λόγια και τα ψέματά σου

Μπορεί να με σέρνεις μέσα στη λάσπη

Αλλά εγώ, σαν τη σκόνη, θα σηκωθώ


Μήπως η τσαχπινιά μου σ’ ενοχλεί;

Γιατί σε κατακλύζει λύπη;

Μήπως επειδή περπατάω

Σαν να υπάρχουν πετρελαιοπηγές στο σαλόνι μου;


Ακριβώς όπως τα φεγγάρια και οι ήλιοι

Με την ίδια σιγουριά της παλίρροιας

Όπως οι πολλές ελπίδες που αναπτερώνουν

Έτσι κι εγώ θα σηκωθώ


Θα ήθελες να με δεις κομματιασμένη

Με σκυμμένο το κεφάλι

Και χαμηλωμένη ματιά;

Οι ώμοι μου να μοιάζουν με σταγόνες από δάκρυα;

Αδύναμη από το κλάμα της ψυχής;


Μήπως το ανάστημά μου σ΄ενοχλεί;

Μην το παίρνεις τόσο σοβαρά

Γιατί εγώ γελάω σαν να έχω

Χρυσορυχεία σκαμμένα πίσω στον κήπο μου


Μπορεί να με πυροβολείς με λέξεις

Μπορεί να με μαχαιρώνεις με το βλέμμα σου

Μπορεί να με σκοτώνεις με το μίσος σου

Αλλά εγώ, όπως ο άνεμος, θα σηκωθώ


Μήπως η προκλητικότητά μου σ’ ενοχλεί;

Μήπως σου φαίνεται παράξενο

‘Oτι χορεύω

Σαν να έχω διαμάντια στις γάμπες μου


Έξω από τις καλύβες της ντροπής μου

Σηκώνομαι

Πάνω από το πονεμένο μου παρελθόν

Σηκώνομαι

Είμαι ένας τεράστιος μαύρος ωκεανός

Καθώς φουσκώνω και ξεφουσκώνω

Μετακινούμαι με τα κύμματα


Αφήνοντας πίσω νύχτες τρόμου και φόβου

Σηκώνομαι

Σε ένα πρωινό πεντακάθαρο από θαύμα

Σηκώνομαι

Φέρνοντας τα δώρα που οι πρόγονοί μου έδωσαν

Είμαι το όνειρο και η ελπίδα του σκλάβου

Σηκώνομαι (I Rise)

Σηκώνομαι (I Rise)

Σηκώνομαι (I Rise)

Σηκώνομαι (I Rise)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η γυναικεία επιχειρηματικότητα στις φυλακές Κορυδαλλού

  Στις φυλακές   Κορυδαλλού  πραγματοποιούνται δράσεις και προγράμματα προκειμένου οι   γυναίκες  να έχουν μία   δεύτερη ευκαιρία   μετά την αποφυλάκιση. Η Μαρία Βυτινίδου, σχεδιάστρια μόδας – ιδρύτρια & διευθύνουσα Σύμβουλος του Athens Fashion Club Fashion, που συμμετέχει στην εκπαίδευση στο τομέα της επιχειρηματικότητας, των γυναικών που βρίσκονται στις φυλακές αναφέρει σχετικά: «Αισθάνομαι χαρά με τις λίγες δυνάμεις που έχω που συνεισφέρω. Είναι δύσκολο για αυτές τις γυναίκες να μπορούν να ονειρεύονται. Είπα θα βοηθήσω από τη δική μου πλευρά, να παρέχω επιχειρηματική εκπαίδευση και αυτό κάνουμε εδώ και αρκετούς μήνες. Μιλάμε για το στήσιμο μίας επιχείρησης που να μπορέσουν στη συνέχεια όχι απλά να έχουν ένα μεροκάματο, αλλά ένα επιχειρηματικό όραμα. Θέλω αυτές οι γυναίκες να έχουν ισότιμη ευκαιρία μετά την αποφυλάκισή τους». Η κ. Τριανταφύλλη Κωνσταντοπούλου, διευθύντρια των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού, ανέφερε στην εκπομπή «Μέρα με Χρώμα» της...

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...
Nena Meimaris  

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη