Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θα κάνω κάτι καινούριο!!!


Νένα Μεϊμάρη

Στην Παλαιά Διαθήκη, ένα από τα πιο σαγηνευτικά βιβλία που κυκλοφορούν στον κόσμο, βρίσκεται το βιβλίο του Προφήτη Ησαϊα. Στο 43ο κεφάλαιο υπάρχει ένα ρητό που λέει: «Κοιτάξτε! Εγώ κάτι καινούριο κάνω, που κιόλας έγινε. Δεν το βλέπετε; Ναι, θα κάνω δρόμο μες στην έρημο και μες στην ερημιά ποτάμια». (Μετάφραση από τα πρωτότυπα κείμενα). Εδώ ο Θεός μιλάει στους ανθρώπους και βασικά τους λέει ότι υπάρχει δυνατότητα για κάτι καινούριο στη ζωή τους.

Τώρα, φίλες μου, για να είμαι ειλικρινής, αυτό το βιβλίο δεν το έπιασα στα χέρια μου για πέντε χρόνια, γιατί τώρα είμαι πολύ θυμωμένη με τον Θεό. Σας παρακαλώ μην το πάρετε για αγένεια γιατί δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Πολύ απλά δυσκολεύομαι να εμπιστευτώ μετά από την απώλειά που έζησα. Ουσιαστικά η πίστη μου περνάει τραγική κρίση όπως ακριβώς και όλη η ζωή μου. Δεν τα βλέπω τα πράγματα όπως τα έβλεπα πριν και δεν τα καταλαβαίνω με τον ίδιο τρόπο. Αυτό μου συμβαίνει τώρα και δεν γνωρίζω πώς θα εξελιχθεί αυτή η κατάσταση στο μέλλον.

Ωστόσο, μετά από πέντε χρόνια πένθους, νιώθω την ανάγκη για κάτι καινούριο στη ζωή μου. Για καινούριο τρόπο σκέψης, για νέα νοοτροπία, για φρέσκες ιδέες, για καινούριους φίλους και καταστάσεις που θα εμπλουτίσουν τη βαρετή ζωή μου. Δεν ψάχνω κάτι ακραίο αλλά είμαι έτοιμη για να αντιμετωπίσω τη ζωή με ένα πιο θετικό τρόπο. Με άλλα λόγια έφτασα στα άκρα μου και κουράστηκα πάρα πολύ τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. «Ένα πένθος έχει και το τέλος του», μου είπε πρόσφατα μία φίλη.

Και όπως τα σκέφτομαι όλα αυτά, το ρητό ήρθε στο νου μου, γιατί παλιά το διάβαζα πολύ. Το ότι έχω μεγάλη ανάγκη για ένα ποτάμι στην ερημιά μου και έναν δρόμο για να ξεφύγω από την έρημο στην οποίαν έχω περιπλανηθεί για πέντε χρόνια, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. ‘Ισως την έχετε και εσείς αυτήν την ανάγκη. Η καθεμία με τον τρόπο της. Η δική μου έρημος δεν είναι απαραίτητα όπως η δική σας. Ωστόσο για έρημο μιλάμε με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τώρα το πώς θα έρθει το καινούριο δεν γνωρίζω. Ας έρθει όπως θέλει. Η ζωή ξέρει καλύτερα. Εγώ απλά πρέπει να δείξω προθυμία και ενδιαφέρον για κάτι καινούριο και αυτό βάζει όλη την έμφαση στην νοοτροπία και στο ανοιχτό μυαλό μου. Εύχομαι στο μέλλον να έχω νέες εμπειρίες να συμμεριστώ μαζί σας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί φωτογραφίζω;

“Η φωτογραφία είναι μια αδύναμη φωνή, αλλά μερικές φορές μπορεί να προσκαλέσει τις αισθήσεις μας  προς τη συνείδηση, να προκαλέσει συναισθήματα τόσο δυνατά ώστε να λειτουργούν ως καταλύτες της σκέψης”. W.E. Smith 1977 Θεωρούμε ότι η φωτογραφία εφευρέθηκε για να αποτυπώσει, να ερμηνεύσει, ή να αποδείξει κάτι σχετικά με την πραγματικότητα, κατά το “αυτό υπήρξε” του Roland Barthes. Οι έννοιες, όμως, που στηρίζουν τη φωτογραφία δε σχετίζονται μόνο με την πραγματικότητα. Αφορούν και το νόημα, το βλέμμα, την επιθυμία, το θάνατο, τον χρόνο, τη μνήμη, το λόγο. Η τέχνη της φωτογραφίας δεν περιορίζεται στο να αποτελεί απλή συλλογή πληροφοριών σε εικόνες, αλλά στην πραγματικότητα μας αποκαλύπτει την οπτική γωνία του παρατηρητή, άρα του ατόμου που φωτογραφίζει. Είναι μια γλώσσα, ένας κώδικας επικοινωνίας των συναισθημάτων, των διαθέσεων, των σκέψεων. Ένας τρόπος να γνωρίσεις τον κόσμο, τόσο τον εξωτερικό, όσο κυρίως τον εσωτερικό. Η φωτογραφία κρύβει λοιπόν ένα αμέτρητο δυναμικό όχι μόνο ως ερ...

Εθισμός στο πένθος!

Νένα Μεϊμάρη Με μεγάλο ενδιαφέρον αγόρασα το βιβλίο “Becoming Supernatural” του DR JOE DISPENZA, στα Ελληνικά. (Πώς συνηθισμένοι άνθρωποι κάνουν το ακατόρθωτο). Όπως λέει και ο Tony Robbins: «Ο Dr Joe Dispenza μας δείχνει πώς να ξεπεράσουμε τα όριά μας και να ζήσουμε μια εξαιρετική ζωή». Δεν έχω τελειώσει ακόμα όλο το πόνημα αλλά από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου βρήκα την απάντηση που ψάχνω εδώ και 5 χρόνια στην ερώτηση: «Γιατί με το που ξυπνάω κάθε πρωί πηγαίνω στις ίδιες σκέψεις της απώλειας;». Γιατί δεν μπορώ να ξεφύγω έστω και ένα πρωινό για τόσο καιρό και ας το έχω προσπαθήσει μερικές φορές. Ο Dr Dispenza μας εξηγεί ότι όταν έχουμε εθιστεί σε "κάτι", αυτό το κάτι μας δημιουργεί συναισθήματα τόσο έντονα που γινόμαστε ένα με αυτά και έτσι καθίσταται ως φυσική πραγματικότητα. Με άλλα λόγια έχουμε εθιστεί σοβαρά σε αυτήν την κατάσταση και έτσι βρισκόμαστε σε επίπεδο επιβίωσης. Τώρα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να σπάσουμε συνήθειες και να πετάξουμε τον όπο...

Ποτέ δεν είναι αργά!!!

  «Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είσαι» του George Eliot «Ποτέ δεν είναι αργά – στα μυθιστορήματα η στη ζωή – να αναθεωρήσουμε» της Nancy Thayer «Είμαστε οι πρωταγωνίστριες της δικής μας ιστορίας» της Mary McCarthy «Μην ψάχνεις έξω από τον εαυτό σου. Οι ουρανοί βρίσκονται μέσα σου» της Mary Lou Cook «Λίγο από ότι σου κάνει κέφι, σου κάνει καλό» της Marie Lloyd Νένα Μεϊμάρη

Ο ρατσισμός καλά κρατεί!!!

Νένα Μεϊμάρη «Πήγαινε κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε κανένα», ακούσαμε πρόσφατα από εκεί που δεν θα έπρεπε να το ακούγαμε αυτό. Ωστόσο είναι κάτι που το ακούμε συχνά εμείς οι γυναίκες και όταν έρχεται και σε εμάς τις χήρες τότε ακούγεται ακόμα πιο έντονα. Η νοοτροπία της κοινωνίας παίρνει για δεδομένο ότι είμαστε χωρίς παιδιά άρα καημένες, για λύπηση και με μοναχικά γεράματα. Ίσως φταίμε και εμείς οι ίδιες γιατί δεν κάναμε τις απαραίτητες θυσίες να μείνουμε στο κρεβάτι για μήνες, να χάσουμε την προσωπική μας ζωή για λίγο και να αφήσουμε τα χόμπι μας στην άκρη, συνεχίζει η νοοτροπία. Κάποια από αυτά τα δέχτηκα και εγώ προσωπικά αλλά φυσικά και δεν τα αγκάλιασα. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που μία γυναίκα και μία χήρα δεν έχει παιδιά. Γιατί όμως αυτό να γίνει στίγμα στη ζωή μας δεν το κατάλαβα ποτέ. Η κοινωνία γαλουχείται με τις δικές της ιδέες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με αντιπροσωπεύουν στο συγκεκριμένο σημείο. Προσωπικά εγώ ποτέ δεν ένιωσα ότι μου λείπει ένα παιδί όσο ζούσε ο άντρας μο...