Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Θα κάνω κάτι καινούριο!!!


Νένα Μεϊμάρη

Στην Παλαιά Διαθήκη, ένα από τα πιο σαγηνευτικά βιβλία που κυκλοφορούν στον κόσμο, βρίσκεται το βιβλίο του Προφήτη Ησαϊα. Στο 43ο κεφάλαιο υπάρχει ένα ρητό που λέει: «Κοιτάξτε! Εγώ κάτι καινούριο κάνω, που κιόλας έγινε. Δεν το βλέπετε; Ναι, θα κάνω δρόμο μες στην έρημο και μες στην ερημιά ποτάμια». (Μετάφραση από τα πρωτότυπα κείμενα). Εδώ ο Θεός μιλάει στους ανθρώπους και βασικά τους λέει ότι υπάρχει δυνατότητα για κάτι καινούριο στη ζωή τους.

Τώρα, φίλες μου, για να είμαι ειλικρινής, αυτό το βιβλίο δεν το έπιασα στα χέρια μου για πέντε χρόνια, γιατί τώρα είμαι πολύ θυμωμένη με τον Θεό. Σας παρακαλώ μην το πάρετε για αγένεια γιατί δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Πολύ απλά δυσκολεύομαι να εμπιστευτώ μετά από την απώλειά που έζησα. Ουσιαστικά η πίστη μου περνάει τραγική κρίση όπως ακριβώς και όλη η ζωή μου. Δεν τα βλέπω τα πράγματα όπως τα έβλεπα πριν και δεν τα καταλαβαίνω με τον ίδιο τρόπο. Αυτό μου συμβαίνει τώρα και δεν γνωρίζω πώς θα εξελιχθεί αυτή η κατάσταση στο μέλλον.

Ωστόσο, μετά από πέντε χρόνια πένθους, νιώθω την ανάγκη για κάτι καινούριο στη ζωή μου. Για καινούριο τρόπο σκέψης, για νέα νοοτροπία, για φρέσκες ιδέες, για καινούριους φίλους και καταστάσεις που θα εμπλουτίσουν τη βαρετή ζωή μου. Δεν ψάχνω κάτι ακραίο αλλά είμαι έτοιμη για να αντιμετωπίσω τη ζωή με ένα πιο θετικό τρόπο. Με άλλα λόγια έφτασα στα άκρα μου και κουράστηκα πάρα πολύ τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. «Ένα πένθος έχει και το τέλος του», μου είπε πρόσφατα μία φίλη.

Και όπως τα σκέφτομαι όλα αυτά, το ρητό ήρθε στο νου μου, γιατί παλιά το διάβαζα πολύ. Το ότι έχω μεγάλη ανάγκη για ένα ποτάμι στην ερημιά μου και έναν δρόμο για να ξεφύγω από την έρημο στην οποίαν έχω περιπλανηθεί για πέντε χρόνια, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. ‘Ισως την έχετε και εσείς αυτήν την ανάγκη. Η καθεμία με τον τρόπο της. Η δική μου έρημος δεν είναι απαραίτητα όπως η δική σας. Ωστόσο για έρημο μιλάμε με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τώρα το πώς θα έρθει το καινούριο δεν γνωρίζω. Ας έρθει όπως θέλει. Η ζωή ξέρει καλύτερα. Εγώ απλά πρέπει να δείξω προθυμία και ενδιαφέρον για κάτι καινούριο και αυτό βάζει όλη την έμφαση στην νοοτροπία και στο ανοιχτό μυαλό μου. Εύχομαι στο μέλλον να έχω νέες εμπειρίες να συμμεριστώ μαζί σας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη