Νένα Μεϊμάρη
Η πρώτη καταγεγραμμένη μεταφορά δούλων από την Αφρική στην Πορτογαλία ήταν το 1441. Μετά από 11 χρόνια βλέπουμε, δυστυχώς, τη συστηματική χρήση της σκλαβιάς. Με την ανακάλυψη της Αμερικής άρχισε και η ζήτηση δούλων για τις φυτείες.
Νομίζω γνωρίζουμε όλοι τις άθλιες συνθήκες της μεταφοράς τους και της διαβίωσής τους κατά τη διάρκεια της σκλαβιάς τους. Έχουμε και το βιβλίο «Η Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά» για κληρονομιά, για να μην ξεχάσουμε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς.
Για τους σκλάβους η μουσική έπαιζε σημαντικό ρόλο στην επιβίωσή τους. Ήταν το μέσο για να δημιουργηθεί ένα είδος χαράς και αγαλλίασης μέσα στις οδυνηρές συνθήκες τησ καθημερινότητας. Έτσι η μουσική σχετίστηκε με αυτούς τους ανθρώπους και εκφράστηκε συνειδητά από τις καρδιές τους στον έξω κόσμο.
Η μουσική τους, καθώς δούλευαν στις φυτείες, ήταν αυτοσχέδια και αποτέλεσε τη βάση και στη συνέχεια την εξέλιξη της αγαπημένης Jazz. Οι κραυγές και ο ψυχικός πόνος μεταβλήθηκαν σιγά σιγά σε ένα είδος μουσικής που κατέκτησε όλη την Αμερική και τον υπόλοιπο κόσμο. Και ποιος δεν έχει θαυμάσει και αγαπήσει την Jazz!!! Μέχρι σήμερα οι οπαδοί της είναι αμέτρητοι και συνεχίζουν να την ψάχνουν σε πολλές μορφές.
Και ιδού το μεγαλείο, φίλες μου: Οι τραγικές φυτείες έβγαλαν το τραγούδι. Η άθλια σκλαβιά δημιούργησε την Jazz που αγαπήσαμε απέραντα. Είναι η φυσική τάση της ζωής να βγάζει κάτι καλό και θαυμαστό μέσα από το τραγικόκαι σκοτεινό.
Ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για όλες μας!!!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου