Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παναγιώτα Στεφοπούλου - Αγιογράφος


Νένα Μεϊμάρη
 
Πρόσφατα βρέθηκα στα εγκαίνια της ετήσιας ομαδικής εικαστικής έκθεσης
του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Πιερίας, που πραγματοποιήθηκε στην
Αστική Σχολή Κατερίνης. Η Παναγιώτα Στεφοπούλου ήταν η κύρια ομιλήτρια
και το θέμα της ήταν «Η μεταμορφωτική δύναμη της τέχνης». Επειδή λοιπόν
τα λόγια και οι έννοιες με άγγιξαν ιδιαίτερα, ζήτησα από την artist να μου
επιτρέψει να ανεβάσω την ομιλία της στο blog, πράγμα που το έκανε άμεσα.
Παραθέτω το βιογραφικό μαζί με μερικά έργα της Παναγιώτας για να την
γνωρίσετε καλύτερα, καθώς και την συγκινητική για εμένα ομιλία της και την
ευχαριστώ από καρδιάς για αυτή την ευγενική χειρονομία. Ευχόμαστε να
είναι πάντα δημιουργική!!!

Φίλες και φίλοι,

Σας καλωσορίζω κι εγώ με τη σειρά μου στην ετήσια έκθεσή μας. Τα έργα που θα δείτε δημιουργήθηκαν από καλλιτέχνες, επαγγελματίες ή ερασιτέχνες, με κόπο, μεράκι και σπουδή. Κάθε καλλιτέχνης δημιουργεί για τους δικούς του λόγους. Άλλος για να δοκιμάσει τις ικανότητές του, άλλος  για να εκφράσει τα συναισθήματά του, την αγάπη του, τον θαυμασμό του, ακόμα και τη θρησκευτική του πίστη, άλλος για να στείλει ένα πολιτικό ή κοινωνικό μήνυμα. Έχουμε όμως όλοι ένα κοινό: Μας ευχαριστεί η διαδικασία της δημιουργίας! Από την αγωνία για το πώς θα αποδοθεί το θέμα ως το τελικό αποτέλεσμα συντελείται ένα ταξίδι ψυχής, μυαλού, γνώσεων, συναισθημάτων… 


Η τέχνη τόσο για τον καλλιτέχνη όσο και για τον δέκτη, τον “καταναλωτή” των έργων τέχνης, έχει καταλυτική δύναμη. Από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια ο άνθρωπος ζωγράφιζε σε βράχους με χρώματα παρμένα από τη γη, για να αποτυπώσει τις εμπειρίες του ή τα σχέδιά του, να τα κάνει γνωστά στους μεταγενέστερους, να αφήσει το χνάρι του στον χρόνο, να κερδίσει την αιωνιότητα. Από τότε ως σήμερα δεν έπαψε να κάνει τέχνη.   


Σήμερα, καθώς η τέχνη και οι τεχνικές της  έχουν εξελιχθεί, έχουν αναγνωριστεί τα οφέλη της  τόσο για τον δημιουργό όσο και για τον δέκτη ενός έργου.


  1. Με την τέχνη ο άνθρωπος εκφράζεται. Εκφράζει τον προσωπικό του κόσμο, τα συναισθήματα, τις αγωνίες του, την πίστη του, τον θαυμασμό του γι’ αυτό που θεωρεί καλαίσθητο. Όλα αυτά τα πραγματεύεται και τα κοινωνεί πρώτα στον εαυτό του και μετά στον κόσμο. 

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον. Χαρακτηριστικό είναι πως στην περίοδο την πανδημίας και του εγκλεισμού, πολλοί άνθρωποι ανακάλυψαν εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας με τους συνανθρώπους τους μέσα από την τέχνη. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που εκείνη την περίοδο έπιασαν χρώματα και καμβάδες, χαρτί και μολύβι, πηλό και ό,τι άλλο τους ενέπνευσε για να εξερευνήσουν και εξωτερικεύσουν τον εσωτερικό τους κόσμο! Σήμερα, που  φαίνεται να τελείωσαν όλα αυτά, η τέχνη μάς φέρνει πιο κοντά, αφού μας βοηθάει να ξαναχτίσουμε τους κοινωνικούς δεσμούς συμμετέχοντας σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες σαν την αποψινή.


  1. Η τέχνη λειτουργεί θεραπευτικά. Η τέχνη είναι μια δραστηριότητα που μπορεί ενίοτε να κινητοποιήσει όλες τις αισθήσεις του ανθρώπου: όραση, ακοή, αφή, όσφρηση και γεύση. Οι διασυνδέσεις του εγκεφάλου πυροδοτούνται σημαντικά όταν ο καλλιτέχνης, για παράδειγμα, πειραματίζεται και δημιουργεί  έχοντας μπογιές στα χέρια του, αναμιγνύοντας χρώματα και υλικά, ζωγραφίζοντας ένα θέμα που βλέπει μπροστά του ή γεννά από τη φαντασία του. Με αυτό τον τρόπο  η τέχνη βοηθάει το νευρικό σύστημα του ανθρώπου και κατ΄επέκταση, την υγεία του.  


  1. Η τέχνη μειώνει το άγχος. Πώς γίνεται αυτό; Η προσήλωση στην ολοκλήρωση του έργου ή η παρατήρηση  μας κάνει πιο χαλαρούς. Μας ψυχαγωγεί, μας διασκεδάζει και κατά συνέπεια μας βοηθά να ξεχνάμε τα προβλήματα της καθημερινότητας, και όταν κάνουμε τέχνη και όταν ερχόμαστε σε επαφή με ένα έργο τέχνης. Σήμερα, ολοένα και περισσότεροι ειδικοί ψυχικής υγείας χρησιμοποιούν την τέχνη ως εργαλείο τόσο για τη θεραπεία του ατόμου όσο και ως μέσο μετασχηματισμού αξιών, στάσης και τρόπου ζωής. Μάλιστα και στη χώρα μας ξεκινά το ερευνητικό πρόγραμμα για την Πολιτιστική Συνταγογράφηση, το οποίο επενδύει στις τέχνες και τον πολιτισμό ως μέρος της προληπτικής και θεραπευτικής αγωγής ψυχικών νόσων.


  1. Η τέχνη προάγει τη δημιουργικότητα σε όλους του τομείς της ζωής. Βελτιώνει τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων. Οι άνθρωποι ενθαρρύνονται να βρουν τις δικές τους λύσεις στην τέχνη, γιατί δεν υπάρχει σωστή ή λανθασμένη προσέγγιση. Αυτός ο τύπος ευέλικτης σκέψης (είναι αυτή που κινητοποιείται όταν μαθαίνουμε μια ξένη γλώσσα) διατηρεί τον εγκέφαλό μας  ενεργό και έτοιμο για πιο περίπλοκες διεργασίες.

  2. Επίσης, η  τέχνη βοηθάει στην απόκτηση λεπτής κινητικής δεξιότητας. Πόσες φορές καλούμαστε στην καθημερινότητά μας να χρησιμοποιήσουμε τα χέρια μας σε λεπτούς χειρισμούς, και δεν καταφέρνουν τα χέρια μας να υπακούσουν στην εντολή του εγκεφάλου; Ο καλλιτέχνης, συνήθως, τα καταφέρνει.

  3. Πολύ σημαντική επίσης είναι η διαπίστωση ότι η τέχνη μας βοηθά στην αυτογνωσία. Είτε παρακολουθεί κανείς ενα έργο τεχνης είτε δημιουργεί, συμμετέχει σε ένα ταξίδι, σε έναν δίαυλο επικοινωνίας σε έναν διάλογο πρώτα με τον ίδιο του τον εαυτό, προβληματίζεται, συντρίβεται, ενδυναμώνεται, ανασυγκροτείται.

Αυτά και άλλα πολλά έχουν γραφτεί για την τέχνη. Την ημέρα που ήρθαμε να στήσουμε τα έργα μας εδώ, ρώτησα τους δημιουργούς πώς αισθάνονται ή ποια είναι η κινητήρια δύναμη που τους κινεί στη δημιουργία. Ας τους αφήσουμε να μιλήσουν:

-Νιώθω ψυχική ηρεμία

-Είναι ψυχοθεραπευτικό. Είμαι εγώ και κανείς άλλος.

“Νιώθω σα να είμαι σε ένα νησί, εγώ και το καβαλέτο μου, μόνη αλλά γεμάτη!”

“Ομορφαίνει η ζωή μου όταν ζωγραφίζω!”

“Ίπταμαι!!!”

“Φεύγει το μυαλό μου από τα καθημερινά προβλήματα. Η ζωή δεν είναι μόνο η δουλειά.”

Εύκολα λοιπόν συνάγουμε το συμπέρασμα ότι είναι αναγκαίο οι κοινωνίες και όλοι οι φορείς της πολιτείας να στηρίζουν έμπρακτα κάθε προσπάθεια καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας. Υπάρχει (ας μιλήσουμε τουλάχιστον για την πόλη μας) μεγάλο ενδιαφέρον από τους πολίτες για δημιουργία και ομάδες καλλιτεχνικές, γι’ αυτό και θα θέλαμε περισσότερη στήριξη από την πολιτεία. Ο σύλλογός μας, βρίσκεται σε αναζήτηση στέγης και ευελπιστούμε ότι σύντομα θα την αποκτήσουμε.

Θα μπορούσα να κλείσω την ομιλία μου με την ευχή για μεγαλύτερη στήριξη των καλλιτεχνών από την πολιτεία, αλλά θα την κλείσω με την παρότρυνση να αγαπάμε την τέχνη και τους καλλιτέχνες, γιατί έτσι αγαπάμε τη ζωή και γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

Παναγιώτα Στεφοπούλου, Αγιογράφος, θεολόγος, μέλος του ΣΕΚΠ

Πηγές: 

https://ikee.lib.auth.gr/record/350576 https://ikee.lib.auth.gr/record/350576/files/PARASXOU_XRISTINA.pdf

https://triliza.org/7-art-benefits-for-children/


https://www.artmajeur.com/el/magazine/14-tropos-zoes/giati-oloi-prepei-na-agorazoun-techne-ta-ophele-tes-technes-gia-ten-ygeia/331741

https://impactalk.gr/el/impactblog/oi-eyergetikes-epiptoseis-tis-tehnis-ston-anthropo

https://digitaldetox.gr/ta-10-ofeli-tis-zografikis/

https://latistor.blogspot.com/2014/08/blog-post_21.html

https://www.maxmag.gr/psychologia/techni-i-kryfi-tis-dynami/

https://www.pencilonthemoon.gr/ygeia/ta-ofelh-ths-texnhs-sth-swmatikh-psyxikh-ygeia/

https://www.artmajeur.com/el/magazine/14-tropos-zoes/giati-oloi-prepei-na-agorazoun-techne-ta-ophele-tes-technes-gia-ten-ygeia/331741

https://www.omorfizoi.gr/techni-zoi-kai-i-zoi-stin-techni

https://ehttps://impactalk.gr/el/impactblog/oi-eyergetikes-epiptoseis-tis-tehnis-ston-anthroponallaktikidrasi.com/2018/03/ofeli-apokomizei-anthropos-texni/https://art-therapy.center/i-techni-einai-lytrosi-gia-ton-anthropo/ https://www.ekirikas.com/i-simasia-tis-technis-gia-ton-anthropo/

ΈΡΓΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΣΤΕΦΟΠΟΥΛΟΥ: 








Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στον Σβορώνο Πιεριας. Σπούδασα στο τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής  σχολής του ΑΠΘ. Παράλληλα, μαθήτευσα στη βυζαντινή αγιογραφία στη ΧΑΝΘ και αργότερα στη σχολή του Κωνσταντίνου Ξενόπουλου. Την τέχνη της αγιογραφίας την αγάπησα και την άσκησα ως επάγγελμα.

Διατηρούσα εργαστήριο αγιογραφίας για 15 χρόνια στο κέντρο της Κατερίνης και δίδαξα αγιογραφία και ζωγραφική σε διάφορους συλλόγους, σχολεία και στη σχολή αγιογραφίας του Κωνσταντίνου Ξενόπουλου, στο παιδικό τμήμα. Σήμερα, διδάσκω στον πολιτιστικό Σύλλογο του συνοικισμού Ανδρομάχη Κατερίνης και εξακολουθώ να ζωγραφίζω σε χώρο της οικίας μου.

Για λίγο εργάστηκα και στην Περιφερειακή ενότητα Πιερίας στο τμήμα της Πολιτικής Γης. 

Μου αρέσει να εξελίσσομαι και να μαθαίνω καινούρια πράγματα γι’ αυτό παρακολουθώ πάντα με ενδιαφέρον διάφορα σεμινάρια, για την Ιστορία Της Τέχνης, την Κοινωνική Φροντίδα και άλλα ενδιαφέροντα. Όταν ζωγραφίζω μου αρέσει να ακούω ραδιόφωνο, ακουστικά βιβλία, εκπομπές ψυχολογίας, θεολογίας, πολιτικής και μουσική.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...