Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παναγιώτα Στεφοπούλου - Αγιογράφος


Νένα Μεϊμάρη
 
Πρόσφατα βρέθηκα στα εγκαίνια της ετήσιας ομαδικής εικαστικής έκθεσης
του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Πιερίας, που πραγματοποιήθηκε στην
Αστική Σχολή Κατερίνης. Η Παναγιώτα Στεφοπούλου ήταν η κύρια ομιλήτρια
και το θέμα της ήταν «Η μεταμορφωτική δύναμη της τέχνης». Επειδή λοιπόν
τα λόγια και οι έννοιες με άγγιξαν ιδιαίτερα, ζήτησα από την artist να μου
επιτρέψει να ανεβάσω την ομιλία της στο blog, πράγμα που το έκανε άμεσα.
Παραθέτω το βιογραφικό μαζί με μερικά έργα της Παναγιώτας για να την
γνωρίσετε καλύτερα, καθώς και την συγκινητική για εμένα ομιλία της και την
ευχαριστώ από καρδιάς για αυτή την ευγενική χειρονομία. Ευχόμαστε να
είναι πάντα δημιουργική!!!

Φίλες και φίλοι,

Σας καλωσορίζω κι εγώ με τη σειρά μου στην ετήσια έκθεσή μας. Τα έργα που θα δείτε δημιουργήθηκαν από καλλιτέχνες, επαγγελματίες ή ερασιτέχνες, με κόπο, μεράκι και σπουδή. Κάθε καλλιτέχνης δημιουργεί για τους δικούς του λόγους. Άλλος για να δοκιμάσει τις ικανότητές του, άλλος  για να εκφράσει τα συναισθήματά του, την αγάπη του, τον θαυμασμό του, ακόμα και τη θρησκευτική του πίστη, άλλος για να στείλει ένα πολιτικό ή κοινωνικό μήνυμα. Έχουμε όμως όλοι ένα κοινό: Μας ευχαριστεί η διαδικασία της δημιουργίας! Από την αγωνία για το πώς θα αποδοθεί το θέμα ως το τελικό αποτέλεσμα συντελείται ένα ταξίδι ψυχής, μυαλού, γνώσεων, συναισθημάτων… 


Η τέχνη τόσο για τον καλλιτέχνη όσο και για τον δέκτη, τον “καταναλωτή” των έργων τέχνης, έχει καταλυτική δύναμη. Από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια ο άνθρωπος ζωγράφιζε σε βράχους με χρώματα παρμένα από τη γη, για να αποτυπώσει τις εμπειρίες του ή τα σχέδιά του, να τα κάνει γνωστά στους μεταγενέστερους, να αφήσει το χνάρι του στον χρόνο, να κερδίσει την αιωνιότητα. Από τότε ως σήμερα δεν έπαψε να κάνει τέχνη.   


Σήμερα, καθώς η τέχνη και οι τεχνικές της  έχουν εξελιχθεί, έχουν αναγνωριστεί τα οφέλη της  τόσο για τον δημιουργό όσο και για τον δέκτη ενός έργου.


  1. Με την τέχνη ο άνθρωπος εκφράζεται. Εκφράζει τον προσωπικό του κόσμο, τα συναισθήματα, τις αγωνίες του, την πίστη του, τον θαυμασμό του γι’ αυτό που θεωρεί καλαίσθητο. Όλα αυτά τα πραγματεύεται και τα κοινωνεί πρώτα στον εαυτό του και μετά στον κόσμο. 

Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον. Χαρακτηριστικό είναι πως στην περίοδο την πανδημίας και του εγκλεισμού, πολλοί άνθρωποι ανακάλυψαν εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας με τους συνανθρώπους τους μέσα από την τέχνη. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που εκείνη την περίοδο έπιασαν χρώματα και καμβάδες, χαρτί και μολύβι, πηλό και ό,τι άλλο τους ενέπνευσε για να εξερευνήσουν και εξωτερικεύσουν τον εσωτερικό τους κόσμο! Σήμερα, που  φαίνεται να τελείωσαν όλα αυτά, η τέχνη μάς φέρνει πιο κοντά, αφού μας βοηθάει να ξαναχτίσουμε τους κοινωνικούς δεσμούς συμμετέχοντας σε καλλιτεχνικές δραστηριότητες σαν την αποψινή.


  1. Η τέχνη λειτουργεί θεραπευτικά. Η τέχνη είναι μια δραστηριότητα που μπορεί ενίοτε να κινητοποιήσει όλες τις αισθήσεις του ανθρώπου: όραση, ακοή, αφή, όσφρηση και γεύση. Οι διασυνδέσεις του εγκεφάλου πυροδοτούνται σημαντικά όταν ο καλλιτέχνης, για παράδειγμα, πειραματίζεται και δημιουργεί  έχοντας μπογιές στα χέρια του, αναμιγνύοντας χρώματα και υλικά, ζωγραφίζοντας ένα θέμα που βλέπει μπροστά του ή γεννά από τη φαντασία του. Με αυτό τον τρόπο  η τέχνη βοηθάει το νευρικό σύστημα του ανθρώπου και κατ΄επέκταση, την υγεία του.  


  1. Η τέχνη μειώνει το άγχος. Πώς γίνεται αυτό; Η προσήλωση στην ολοκλήρωση του έργου ή η παρατήρηση  μας κάνει πιο χαλαρούς. Μας ψυχαγωγεί, μας διασκεδάζει και κατά συνέπεια μας βοηθά να ξεχνάμε τα προβλήματα της καθημερινότητας, και όταν κάνουμε τέχνη και όταν ερχόμαστε σε επαφή με ένα έργο τέχνης. Σήμερα, ολοένα και περισσότεροι ειδικοί ψυχικής υγείας χρησιμοποιούν την τέχνη ως εργαλείο τόσο για τη θεραπεία του ατόμου όσο και ως μέσο μετασχηματισμού αξιών, στάσης και τρόπου ζωής. Μάλιστα και στη χώρα μας ξεκινά το ερευνητικό πρόγραμμα για την Πολιτιστική Συνταγογράφηση, το οποίο επενδύει στις τέχνες και τον πολιτισμό ως μέρος της προληπτικής και θεραπευτικής αγωγής ψυχικών νόσων.


  1. Η τέχνη προάγει τη δημιουργικότητα σε όλους του τομείς της ζωής. Βελτιώνει τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων. Οι άνθρωποι ενθαρρύνονται να βρουν τις δικές τους λύσεις στην τέχνη, γιατί δεν υπάρχει σωστή ή λανθασμένη προσέγγιση. Αυτός ο τύπος ευέλικτης σκέψης (είναι αυτή που κινητοποιείται όταν μαθαίνουμε μια ξένη γλώσσα) διατηρεί τον εγκέφαλό μας  ενεργό και έτοιμο για πιο περίπλοκες διεργασίες.

  2. Επίσης, η  τέχνη βοηθάει στην απόκτηση λεπτής κινητικής δεξιότητας. Πόσες φορές καλούμαστε στην καθημερινότητά μας να χρησιμοποιήσουμε τα χέρια μας σε λεπτούς χειρισμούς, και δεν καταφέρνουν τα χέρια μας να υπακούσουν στην εντολή του εγκεφάλου; Ο καλλιτέχνης, συνήθως, τα καταφέρνει.

  3. Πολύ σημαντική επίσης είναι η διαπίστωση ότι η τέχνη μας βοηθά στην αυτογνωσία. Είτε παρακολουθεί κανείς ενα έργο τεχνης είτε δημιουργεί, συμμετέχει σε ένα ταξίδι, σε έναν δίαυλο επικοινωνίας σε έναν διάλογο πρώτα με τον ίδιο του τον εαυτό, προβληματίζεται, συντρίβεται, ενδυναμώνεται, ανασυγκροτείται.

Αυτά και άλλα πολλά έχουν γραφτεί για την τέχνη. Την ημέρα που ήρθαμε να στήσουμε τα έργα μας εδώ, ρώτησα τους δημιουργούς πώς αισθάνονται ή ποια είναι η κινητήρια δύναμη που τους κινεί στη δημιουργία. Ας τους αφήσουμε να μιλήσουν:

-Νιώθω ψυχική ηρεμία

-Είναι ψυχοθεραπευτικό. Είμαι εγώ και κανείς άλλος.

“Νιώθω σα να είμαι σε ένα νησί, εγώ και το καβαλέτο μου, μόνη αλλά γεμάτη!”

“Ομορφαίνει η ζωή μου όταν ζωγραφίζω!”

“Ίπταμαι!!!”

“Φεύγει το μυαλό μου από τα καθημερινά προβλήματα. Η ζωή δεν είναι μόνο η δουλειά.”

Εύκολα λοιπόν συνάγουμε το συμπέρασμα ότι είναι αναγκαίο οι κοινωνίες και όλοι οι φορείς της πολιτείας να στηρίζουν έμπρακτα κάθε προσπάθεια καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας. Υπάρχει (ας μιλήσουμε τουλάχιστον για την πόλη μας) μεγάλο ενδιαφέρον από τους πολίτες για δημιουργία και ομάδες καλλιτεχνικές, γι’ αυτό και θα θέλαμε περισσότερη στήριξη από την πολιτεία. Ο σύλλογός μας, βρίσκεται σε αναζήτηση στέγης και ευελπιστούμε ότι σύντομα θα την αποκτήσουμε.

Θα μπορούσα να κλείσω την ομιλία μου με την ευχή για μεγαλύτερη στήριξη των καλλιτεχνών από την πολιτεία, αλλά θα την κλείσω με την παρότρυνση να αγαπάμε την τέχνη και τους καλλιτέχνες, γιατί έτσι αγαπάμε τη ζωή και γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

Παναγιώτα Στεφοπούλου, Αγιογράφος, θεολόγος, μέλος του ΣΕΚΠ

Πηγές: 

https://ikee.lib.auth.gr/record/350576 https://ikee.lib.auth.gr/record/350576/files/PARASXOU_XRISTINA.pdf

https://triliza.org/7-art-benefits-for-children/


https://www.artmajeur.com/el/magazine/14-tropos-zoes/giati-oloi-prepei-na-agorazoun-techne-ta-ophele-tes-technes-gia-ten-ygeia/331741

https://impactalk.gr/el/impactblog/oi-eyergetikes-epiptoseis-tis-tehnis-ston-anthropo

https://digitaldetox.gr/ta-10-ofeli-tis-zografikis/

https://latistor.blogspot.com/2014/08/blog-post_21.html

https://www.maxmag.gr/psychologia/techni-i-kryfi-tis-dynami/

https://www.pencilonthemoon.gr/ygeia/ta-ofelh-ths-texnhs-sth-swmatikh-psyxikh-ygeia/

https://www.artmajeur.com/el/magazine/14-tropos-zoes/giati-oloi-prepei-na-agorazoun-techne-ta-ophele-tes-technes-gia-ten-ygeia/331741

https://www.omorfizoi.gr/techni-zoi-kai-i-zoi-stin-techni

https://ehttps://impactalk.gr/el/impactblog/oi-eyergetikes-epiptoseis-tis-tehnis-ston-anthroponallaktikidrasi.com/2018/03/ofeli-apokomizei-anthropos-texni/https://art-therapy.center/i-techni-einai-lytrosi-gia-ton-anthropo/ https://www.ekirikas.com/i-simasia-tis-technis-gia-ton-anthropo/

ΈΡΓΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΣΤΕΦΟΠΟΥΛΟΥ: 








Γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω στον Σβορώνο Πιεριας. Σπούδασα στο τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής  σχολής του ΑΠΘ. Παράλληλα, μαθήτευσα στη βυζαντινή αγιογραφία στη ΧΑΝΘ και αργότερα στη σχολή του Κωνσταντίνου Ξενόπουλου. Την τέχνη της αγιογραφίας την αγάπησα και την άσκησα ως επάγγελμα.

Διατηρούσα εργαστήριο αγιογραφίας για 15 χρόνια στο κέντρο της Κατερίνης και δίδαξα αγιογραφία και ζωγραφική σε διάφορους συλλόγους, σχολεία και στη σχολή αγιογραφίας του Κωνσταντίνου Ξενόπουλου, στο παιδικό τμήμα. Σήμερα, διδάσκω στον πολιτιστικό Σύλλογο του συνοικισμού Ανδρομάχη Κατερίνης και εξακολουθώ να ζωγραφίζω σε χώρο της οικίας μου.

Για λίγο εργάστηκα και στην Περιφερειακή ενότητα Πιερίας στο τμήμα της Πολιτικής Γης. 

Μου αρέσει να εξελίσσομαι και να μαθαίνω καινούρια πράγματα γι’ αυτό παρακολουθώ πάντα με ενδιαφέρον διάφορα σεμινάρια, για την Ιστορία Της Τέχνης, την Κοινωνική Φροντίδα και άλλα ενδιαφέροντα. Όταν ζωγραφίζω μου αρέσει να ακούω ραδιόφωνο, ακουστικά βιβλία, εκπομπές ψυχολογίας, θεολογίας, πολιτικής και μουσική.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί φωτογραφίζω;

“Η φωτογραφία είναι μια αδύναμη φωνή, αλλά μερικές φορές μπορεί να προσκαλέσει τις αισθήσεις μας  προς τη συνείδηση, να προκαλέσει συναισθήματα τόσο δυνατά ώστε να λειτουργούν ως καταλύτες της σκέψης”. W.E. Smith 1977 Θεωρούμε ότι η φωτογραφία εφευρέθηκε για να αποτυπώσει, να ερμηνεύσει, ή να αποδείξει κάτι σχετικά με την πραγματικότητα, κατά το “αυτό υπήρξε” του Roland Barthes. Οι έννοιες, όμως, που στηρίζουν τη φωτογραφία δε σχετίζονται μόνο με την πραγματικότητα. Αφορούν και το νόημα, το βλέμμα, την επιθυμία, το θάνατο, τον χρόνο, τη μνήμη, το λόγο. Η τέχνη της φωτογραφίας δεν περιορίζεται στο να αποτελεί απλή συλλογή πληροφοριών σε εικόνες, αλλά στην πραγματικότητα μας αποκαλύπτει την οπτική γωνία του παρατηρητή, άρα του ατόμου που φωτογραφίζει. Είναι μια γλώσσα, ένας κώδικας επικοινωνίας των συναισθημάτων, των διαθέσεων, των σκέψεων. Ένας τρόπος να γνωρίσεις τον κόσμο, τόσο τον εξωτερικό, όσο κυρίως τον εσωτερικό. Η φωτογραφία κρύβει λοιπόν ένα αμέτρητο δυναμικό όχι μόνο ως ερ...

Ποτέ δεν είναι αργά!!!

  «Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είσαι» του George Eliot «Ποτέ δεν είναι αργά – στα μυθιστορήματα η στη ζωή – να αναθεωρήσουμε» της Nancy Thayer «Είμαστε οι πρωταγωνίστριες της δικής μας ιστορίας» της Mary McCarthy «Μην ψάχνεις έξω από τον εαυτό σου. Οι ουρανοί βρίσκονται μέσα σου» της Mary Lou Cook «Λίγο από ότι σου κάνει κέφι, σου κάνει καλό» της Marie Lloyd Νένα Μεϊμάρη

Ο ρατσισμός καλά κρατεί!!!

Νένα Μεϊμάρη «Πήγαινε κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε κανένα», ακούσαμε πρόσφατα από εκεί που δεν θα έπρεπε να το ακούγαμε αυτό. Ωστόσο είναι κάτι που το ακούμε συχνά εμείς οι γυναίκες και όταν έρχεται και σε εμάς τις χήρες τότε ακούγεται ακόμα πιο έντονα. Η νοοτροπία της κοινωνίας παίρνει για δεδομένο ότι είμαστε χωρίς παιδιά άρα καημένες, για λύπηση και με μοναχικά γεράματα. Ίσως φταίμε και εμείς οι ίδιες γιατί δεν κάναμε τις απαραίτητες θυσίες να μείνουμε στο κρεβάτι για μήνες, να χάσουμε την προσωπική μας ζωή για λίγο και να αφήσουμε τα χόμπι μας στην άκρη, συνεχίζει η νοοτροπία. Κάποια από αυτά τα δέχτηκα και εγώ προσωπικά αλλά φυσικά και δεν τα αγκάλιασα. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που μία γυναίκα και μία χήρα δεν έχει παιδιά. Γιατί όμως αυτό να γίνει στίγμα στη ζωή μας δεν το κατάλαβα ποτέ. Η κοινωνία γαλουχείται με τις δικές της ιδέες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με αντιπροσωπεύουν στο συγκεκριμένο σημείο. Προσωπικά εγώ ποτέ δεν ένιωσα ότι μου λείπει ένα παιδί όσο ζούσε ο άντρας μο...

Εθισμός στο πένθος!

Νένα Μεϊμάρη Με μεγάλο ενδιαφέρον αγόρασα το βιβλίο “Becoming Supernatural” του DR JOE DISPENZA, στα Ελληνικά. (Πώς συνηθισμένοι άνθρωποι κάνουν το ακατόρθωτο). Όπως λέει και ο Tony Robbins: «Ο Dr Joe Dispenza μας δείχνει πώς να ξεπεράσουμε τα όριά μας και να ζήσουμε μια εξαιρετική ζωή». Δεν έχω τελειώσει ακόμα όλο το πόνημα αλλά από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου βρήκα την απάντηση που ψάχνω εδώ και 5 χρόνια στην ερώτηση: «Γιατί με το που ξυπνάω κάθε πρωί πηγαίνω στις ίδιες σκέψεις της απώλειας;». Γιατί δεν μπορώ να ξεφύγω έστω και ένα πρωινό για τόσο καιρό και ας το έχω προσπαθήσει μερικές φορές. Ο Dr Dispenza μας εξηγεί ότι όταν έχουμε εθιστεί σε "κάτι", αυτό το κάτι μας δημιουργεί συναισθήματα τόσο έντονα που γινόμαστε ένα με αυτά και έτσι καθίσταται ως φυσική πραγματικότητα. Με άλλα λόγια έχουμε εθιστεί σοβαρά σε αυτήν την κατάσταση και έτσι βρισκόμαστε σε επίπεδο επιβίωσης. Τώρα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να σπάσουμε συνήθειες και να πετάξουμε τον όπο...