Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αστική σχολή Κατερίνης: Παρουσιάστηκε το νέο βιβλίο «Αναμνήσεις» της Νένα Μεϊμάρη

 


 Το νέο  της Νένας Μεϊμάρη με τίτλο «Αναμνήσεις» παρουσιάστηκε στα , του πολιτιστικού θεσμού του  ΟΠΠΑΠ Δήμου Κατερίνης. Με μια διαδραστική παρουσίαση ντυμένη με ζωντανή μουσική από το σαξόφωνο και το πιάνο, χορευτικό μπαλέτο αλλά και παράλληλη αφήγηση που σε έβαζε για τα καλά στην αυτοβιογραφία της Νένας Μεϊμάρη μικροί και μεγάλοι έζησαν έστω και ένα λεπτό την ζωή της.

Την επιμέλεια της παρουσίασης ανέλαβε η Μαρία Βούλγαρη, τον συντονισμό  η Ευτυχία Χρυσικού, ενώ την επιμέλεια της μουσικής «υπογράψαν» ο Ιβάν Ναβροζίδης και η Κατερίνα Ελενίδη. Στην εκδήλωση έδωσε το παρόν ο πρόεδρος του ΟΠΑΠΠ Γιάννης Νταντάμης η δημοτική σύμβουλος Πιπίτσα Μακρίδου καθώς και πλήθος κόσμου.

Ιδιαίτερη αναφορά και ευχαριστίες έδωσε η ίδια στην ομιλία της σε δημοσιογραφικά μέσα της περιοχής που φιλοξενούν άρθρα της, την κ. Μαρία Κορομηλη και το Ολύμπιο βήμα, τον κ. Ηλία Χρυσικό και το ράδιο ενημέρωση όπου ο άντρας της έκανε ραδιοφωνική εκπομπή με τον ίδιο.



Η ίδια όπως δηλώνει έχει δύο μεγάλες αγάπες αυτήν του άντρα της Ιγνάτιου Μεϊμάρη που έφυγε από την ζωή, που υπήρξε ένας διακεκριμένος επιστήμονας με διεθνή σταδιοδρομία, ένας άνθρωπος με ευγένεια, ήθος, όραμα και κοινωνική ευαισθησία, όπου μαζί ίδρυσαν το Διαβαλκανικό Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής & Οικονομικής Ανάπτυξης, στο οποίο διετέλεσε Πρόεδρος.

Και η δεύτερη της μεγάλη αγάπη είναι αυτή της δημοτικής βιβλιοθήκης Κατερίνης, ενα από τα πράγματα που είχε πάντα μέσα στην καρδιά του και ο ίδιος και το οποίο το έδειχνε εμπράκτως και αθόρυβα.

Για την προσφορά του αυτή ο Δήμος Κατερίνης τιμώντας τη μνήμη του έδωσε το όνομά του στο Αναγνωστήριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κατερίνης.

Σε «Αίθουσα Ιγνάτιος Μεϊμάρης» ονομάστηκε, μετά από πρόταση του δημάρχου Κώστα Κουκοδήμου και ομόφωνης απόφασης η οποία ψηφίστηκε από τον  Οργανισμού Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Πρόνοιας του Δήμου Κατερίνης μετά από σχετική εισήγηση του τότε προέδρου του οργανισμού Νίκου Τσιαμπέρα.

Η κ. Μεϊμάρη ευχαρίστησε εν όποιον όλων τον δήμαρχο Κατερίνης Κώστα Κουκοδήμο ενώ τόνισε πώς όποια αρχή και αν περάσει από την Κατερίνη αυτή θα είναι εκεί και θα συνεχίσει να στηρίζει και να αγαπά την Δημοτική Βιβλιοθήκη του Δήμου.

Το βιβλίο είναι η αυτοβιογραφία της Νένας Μεϊμάρη. Διαχειρίζεται τη ζωή της αρχίζοντας από την Κατερίνη τη δεκαετία του '60 και του '70, συνεχίζοντας τα επόμενα 30 χρόνια στη Βοστώνη των Η.Π.Α. και επιστρέφοντας πίσω στη σημερινή Κατερίνη, όπου και ζει τα τελευταία 20 χρόνια. Μέσα από τις αναμνήσεις της, ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με τη συγκεκριμένη εποχή, με τις τάσεις, τις αξίες και τις προκλήσεις των καιρών.

Μέσα από τις αναμνήσεις, η συγγραφέας επιδιώκει να επικοινωνήσει το πραγματικό νόημα της ζωής. “«Ήταν οι καλύτεροι καιροί ήταν τα χειρότερα χρόνια» είπε ο Charles Dickens. Τη ζωή μας περιέγραψε με ακρίβεια ο συγγραφέας. Τη ζωή μου όπως εγώ την είδα και την έζησα.” Αναφέρει η ίδια χαρακτηριστικά.

Η Νένα Μεϊμάρη δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Μαζί με τον αείμνηστο σύζυγό της, Ιγνάτιο Μεϊμάρη, ήρθαν από τις ΗΠΑ για να προσφέρουν γνώσεις και υποστήριξη για την Εκπαιδευτική και Οικονομική Ανάπτυξη του τόπου ενώ, παράλληλα, αναπτύσσουν πλούσιο εθελοντικό και κοινωνικό έργο. Σήμερα, η Νένα Μεϊμάρη είναι μπλόγκερ, συγγραφέας και συνεχίζει αθόρυβα να στηρίζει πρωτοβουλίες εκπαίδευσης και αλληλεγγύης. Θιασώτρια της άποψης ότι η γνώση αλλάζει ζωές, στηρίζει ιδιαίτερα πρωτοβουλίες που σχετίζονται με το βιβλίο, την ανάγνωση, τις βιβλιοθήκες.

Γεννήθηκε στην Κατερίνη και μετά την αποφοίτησή της από το Γυμνάσιο, μετακόμισε στη Βοστώνη για σπουδές. Τελείωσε Γαλλική Λογοτεχνία στο Emmanuel College, και στη συνέχεια αποφοίτησε από το Boston College με μεταπτυχιακό στη Γαλλική Λογοτεχνία. Από το UMass BOSTON αποφοίτησε με μεταπτυχιακό στη Διδασκαλία της Αγγλικής ως δεύτερης γλώσσας.

Έχει πάρει υποτροφίες για σπουδές στη Γαλλία και στην Ιαπωνία. Εργάστηκε ως καθηγήτρια για 22 χρόνια σε δημόσια σχολεία της Βοστώνης. Της αρέσει να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, να διαβάζει και να ακούει μουσική, ιδιαίτερα Jazz. Το 2003 επέστρεψε στην Κατερίνη, όπου ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό.Όταν έμεινε χήρα, έγραψε το βιβλίο «Σου γράφω γιατί υπάρχεις» από τις εκδόσεις Μάτι και δημιούργησε το blog «Είμαι Χήρα – Έχω φωνή».

Πηγή: ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η γυναικεία επιχειρηματικότητα στις φυλακές Κορυδαλλού

  Στις φυλακές   Κορυδαλλού  πραγματοποιούνται δράσεις και προγράμματα προκειμένου οι   γυναίκες  να έχουν μία   δεύτερη ευκαιρία   μετά την αποφυλάκιση. Η Μαρία Βυτινίδου, σχεδιάστρια μόδας – ιδρύτρια & διευθύνουσα Σύμβουλος του Athens Fashion Club Fashion, που συμμετέχει στην εκπαίδευση στο τομέα της επιχειρηματικότητας, των γυναικών που βρίσκονται στις φυλακές αναφέρει σχετικά: «Αισθάνομαι χαρά με τις λίγες δυνάμεις που έχω που συνεισφέρω. Είναι δύσκολο για αυτές τις γυναίκες να μπορούν να ονειρεύονται. Είπα θα βοηθήσω από τη δική μου πλευρά, να παρέχω επιχειρηματική εκπαίδευση και αυτό κάνουμε εδώ και αρκετούς μήνες. Μιλάμε για το στήσιμο μίας επιχείρησης που να μπορέσουν στη συνέχεια όχι απλά να έχουν ένα μεροκάματο, αλλά ένα επιχειρηματικό όραμα. Θέλω αυτές οι γυναίκες να έχουν ισότιμη ευκαιρία μετά την αποφυλάκισή τους». Η κ. Τριανταφύλλη Κωνσταντοπούλου, διευθύντρια των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού, ανέφερε στην εκπομπή «Μέρα με Χρώμα» της...

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...
Nena Meimaris  

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη