Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αστική σχολή Κατερίνης: Παρουσιάστηκε το νέο βιβλίο «Αναμνήσεις» της Νένα Μεϊμάρη

 


 Το νέο  της Νένας Μεϊμάρη με τίτλο «Αναμνήσεις» παρουσιάστηκε στα , του πολιτιστικού θεσμού του  ΟΠΠΑΠ Δήμου Κατερίνης. Με μια διαδραστική παρουσίαση ντυμένη με ζωντανή μουσική από το σαξόφωνο και το πιάνο, χορευτικό μπαλέτο αλλά και παράλληλη αφήγηση που σε έβαζε για τα καλά στην αυτοβιογραφία της Νένας Μεϊμάρη μικροί και μεγάλοι έζησαν έστω και ένα λεπτό την ζωή της.

Την επιμέλεια της παρουσίασης ανέλαβε η Μαρία Βούλγαρη, τον συντονισμό  η Ευτυχία Χρυσικού, ενώ την επιμέλεια της μουσικής «υπογράψαν» ο Ιβάν Ναβροζίδης και η Κατερίνα Ελενίδη. Στην εκδήλωση έδωσε το παρόν ο πρόεδρος του ΟΠΑΠΠ Γιάννης Νταντάμης η δημοτική σύμβουλος Πιπίτσα Μακρίδου καθώς και πλήθος κόσμου.

Ιδιαίτερη αναφορά και ευχαριστίες έδωσε η ίδια στην ομιλία της σε δημοσιογραφικά μέσα της περιοχής που φιλοξενούν άρθρα της, την κ. Μαρία Κορομηλη και το Ολύμπιο βήμα, τον κ. Ηλία Χρυσικό και το ράδιο ενημέρωση όπου ο άντρας της έκανε ραδιοφωνική εκπομπή με τον ίδιο.



Η ίδια όπως δηλώνει έχει δύο μεγάλες αγάπες αυτήν του άντρα της Ιγνάτιου Μεϊμάρη που έφυγε από την ζωή, που υπήρξε ένας διακεκριμένος επιστήμονας με διεθνή σταδιοδρομία, ένας άνθρωπος με ευγένεια, ήθος, όραμα και κοινωνική ευαισθησία, όπου μαζί ίδρυσαν το Διαβαλκανικό Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής & Οικονομικής Ανάπτυξης, στο οποίο διετέλεσε Πρόεδρος.

Και η δεύτερη της μεγάλη αγάπη είναι αυτή της δημοτικής βιβλιοθήκης Κατερίνης, ενα από τα πράγματα που είχε πάντα μέσα στην καρδιά του και ο ίδιος και το οποίο το έδειχνε εμπράκτως και αθόρυβα.

Για την προσφορά του αυτή ο Δήμος Κατερίνης τιμώντας τη μνήμη του έδωσε το όνομά του στο Αναγνωστήριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Κατερίνης.

Σε «Αίθουσα Ιγνάτιος Μεϊμάρης» ονομάστηκε, μετά από πρόταση του δημάρχου Κώστα Κουκοδήμου και ομόφωνης απόφασης η οποία ψηφίστηκε από τον  Οργανισμού Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Πρόνοιας του Δήμου Κατερίνης μετά από σχετική εισήγηση του τότε προέδρου του οργανισμού Νίκου Τσιαμπέρα.

Η κ. Μεϊμάρη ευχαρίστησε εν όποιον όλων τον δήμαρχο Κατερίνης Κώστα Κουκοδήμο ενώ τόνισε πώς όποια αρχή και αν περάσει από την Κατερίνη αυτή θα είναι εκεί και θα συνεχίσει να στηρίζει και να αγαπά την Δημοτική Βιβλιοθήκη του Δήμου.

Το βιβλίο είναι η αυτοβιογραφία της Νένας Μεϊμάρη. Διαχειρίζεται τη ζωή της αρχίζοντας από την Κατερίνη τη δεκαετία του '60 και του '70, συνεχίζοντας τα επόμενα 30 χρόνια στη Βοστώνη των Η.Π.Α. και επιστρέφοντας πίσω στη σημερινή Κατερίνη, όπου και ζει τα τελευταία 20 χρόνια. Μέσα από τις αναμνήσεις της, ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με τη συγκεκριμένη εποχή, με τις τάσεις, τις αξίες και τις προκλήσεις των καιρών.

Μέσα από τις αναμνήσεις, η συγγραφέας επιδιώκει να επικοινωνήσει το πραγματικό νόημα της ζωής. “«Ήταν οι καλύτεροι καιροί ήταν τα χειρότερα χρόνια» είπε ο Charles Dickens. Τη ζωή μας περιέγραψε με ακρίβεια ο συγγραφέας. Τη ζωή μου όπως εγώ την είδα και την έζησα.” Αναφέρει η ίδια χαρακτηριστικά.

Η Νένα Μεϊμάρη δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Μαζί με τον αείμνηστο σύζυγό της, Ιγνάτιο Μεϊμάρη, ήρθαν από τις ΗΠΑ για να προσφέρουν γνώσεις και υποστήριξη για την Εκπαιδευτική και Οικονομική Ανάπτυξη του τόπου ενώ, παράλληλα, αναπτύσσουν πλούσιο εθελοντικό και κοινωνικό έργο. Σήμερα, η Νένα Μεϊμάρη είναι μπλόγκερ, συγγραφέας και συνεχίζει αθόρυβα να στηρίζει πρωτοβουλίες εκπαίδευσης και αλληλεγγύης. Θιασώτρια της άποψης ότι η γνώση αλλάζει ζωές, στηρίζει ιδιαίτερα πρωτοβουλίες που σχετίζονται με το βιβλίο, την ανάγνωση, τις βιβλιοθήκες.

Γεννήθηκε στην Κατερίνη και μετά την αποφοίτησή της από το Γυμνάσιο, μετακόμισε στη Βοστώνη για σπουδές. Τελείωσε Γαλλική Λογοτεχνία στο Emmanuel College, και στη συνέχεια αποφοίτησε από το Boston College με μεταπτυχιακό στη Γαλλική Λογοτεχνία. Από το UMass BOSTON αποφοίτησε με μεταπτυχιακό στη Διδασκαλία της Αγγλικής ως δεύτερης γλώσσας.

Έχει πάρει υποτροφίες για σπουδές στη Γαλλία και στην Ιαπωνία. Εργάστηκε ως καθηγήτρια για 22 χρόνια σε δημόσια σχολεία της Βοστώνης. Της αρέσει να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, να διαβάζει και να ακούει μουσική, ιδιαίτερα Jazz. Το 2003 επέστρεψε στην Κατερίνη, όπου ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό.Όταν έμεινε χήρα, έγραψε το βιβλίο «Σου γράφω γιατί υπάρχεις» από τις εκδόσεις Μάτι και δημιούργησε το blog «Είμαι Χήρα – Έχω φωνή».

Πηγή: ΟΛΥΜΠΙΟ ΒΗΜΑ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...