Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ξαδέρφη μου!


Νένα Μεϊμάρη

Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2023


 Η εξαδέλφη μου είναι χήρα εδώ και αρκετά χρόνια. Δούλευε επίσης με τον άντρα

της στη δική τους οικογενειακή επιχείρηση για αρκετά χρόνια. Μία

ημέρα βρέθηκε μόνη, γιατί ο σύζυγός της έφυγε από τη ζωή σε

σύντομο χρονικό διάστημα. Η εξαδέλφη μου αποφάσισε να συνεχίζει να

εργάζεται στο ζαχαροπλαστείο τους, το οποίο τώρα θα διαχειριζόταν μόνη

της. «Δεν θέλω να με αποκαλούν χήρα, δεν μου αρέσει αυτή η λέξη», είπε και

έτσι έγινε. Εγώ τουλάχιστον δεν την αποκάλεσα έτσι. Είναι πολλές γυναίκες

που έχουν την ίδια γνώμη. Εγώ δεν ανήκω σε αυτήν την ομάδα. Από τη

στιγμή που είμαι χήρα μπορείς να με αποκαλείς χήρα. Σκοπός είναι να μην

γινόμουν ποτέ.

 Η εξαδέλφη μου λοιπόν μπήκε στον καινούριο της δρόμο χωρίς πολύ ντόρο

και φασαρία, όπως εγώ. Κράτησε την επιχείρηση με μία σχετική βοήθεια και

συνέχισε κανονικά με τα ενδιαφέροντά της. Έπαιζε το πιάνο της και μάλιστα

είχε και μερικούς μαθητές. Παίζει πιάνο και ασχολείται με την κλασσική

μουσική πολλά χρόνια. Συνέχισε να διαβάζει και μάλιστα χωρίς τέλος. Τα βιβλία

είναι γύρω της σε στοίβες, δεν μπορεί χωρίς αυτά. Ούτε και μπορεί να τα

αποχωριστεί. Και σε αυτό διαφέρουμε πολύ. Γιατί εγώ με το που το διαβάσω

το δωρίζω σε βιβλιοθήκες. Δεν μου αρέσει να ξεσκονίζω και είμαι σε

minimalistic μοτίβο. Παρά την σκληρή δουλειά που έκανε σε καθημερινή

βάση, η εξαδέλφη μου συνέχισε με το πανεπιστήμιο και πήρε το

μεταπτυχιακό στο Business Administration, αφού βέβαια είχε πάρει το

μεταπτυχιακό της στο Παρίσι, στη Γαλλική λογοτεχνία. Ιδέα δεν έχω πώς τα

κατάφερε αλλά τα κατάφερε. «Δεν θα απελπιστώ», είπε και αυτό έκανε.

Θρήνησε τον άντρα της με ένα διαφορετικό τρόπο. Με τον τρόπο που αυτή

έκρινε ότι ήταν ο σωστός. Γιατί καμία μας δεν είναι ίδια και κάθε

μία από εμάς τις μόνες γυναίκες έχει το δικαίωμα να εκφραστεί όπως θέλει.

 Η εξαδέλφη μου με μαλώνει συχνά γιατί συνεχίζω σε έναν ατελείωτο θρήνο

για τον αγαπημένο μου αλλά εγώ της υπενθυμίζω ότι είμαστε διαφορετικές και δεν

καταλαβαίνω τον πόνο με τον ίδιο τρόπο όπως αυτή.

 Τελικά, είτε αποκαλείσαι χήρα είτε όχι, είσαι ελεύθερη να είσαι ο εαυτός σου.

Θρηνείς με τον τρόπο που σε εκφράζει καλύτερα. Ανακτάς τις δυνάμεις σου

στον δικό σου χρόνο και τόπο. Ενδιαφέρεσαι για τη ζωή μέσα στις δικές σου

αισθήσεις. Δεν υπάρχει φόρμουλα εδώ. Ούτε όρια, ούτε φράχτες, ούτε

φακελώματα, ούτε νόμοι, ούτε κανόνες τους οποίους πρέπει να ακολουθήσεις

για να βγεις από το αδιέξοδο. Η καρδιά σου θα σου πει τι θα κάνεις και πώς

θα το πραγματοποιήσεις αυτό το οποιοδήποτε. Και εσύ απλά θα

ακολουθήσεις. Το έχουμε αναφέρει και άλλες φορές, δεν είναι εύκολο να

είσαι χήρα τη σημερινή εποχή. Θα χρειαστεί να γίνεις γενναία και να

δουλέψεις σκληρά με τα συναισθήματά σου, για να δεις μία καλύτερη μέρα

στο μέλλον. Δύσκολο μεν αλλά έχεις αποθέματα να το διεκδικήσεις και στην

τελική να τα καταφέρεις και να βγεις νικήτρια.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οκτώβριος 2025

 Πίσω στη θέση μας φίλες μου, γιατί πέρασε το καλοκαίρι, όπως περνάνε όλα σε αυτή τη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα πότε πέρασε. Δεν έκανα και τίποτε σημαντικό πέρα από το να απολαύσω το μπαλκόνι μου που το κρύβουν δέντρα και μου αρέσει πάρα πολύ. Κάθε απόγευμα αργά έβγαινα έξω με το βιβλίο ή το laptop για να διαβάσω ή να ακούσω μουσική. Το μόνο διαφορετικό που έκανα είναι να ετοιμάσω το σπίτι για τον χειμώνα. Η ζέστη μου φάνηκε αφόρητη για κάποιο λόγο και έβγαινα μόνο για γυμναστήριο και σημαντικές δουλειές. Παρόλα αυτά το απόλαυσα με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Δεν ένιωσα την ανάγκη να ακολουθήσω το καλοκαιρινό πρωτόκολλο ούτε και κάποιο σχέδιο. Αυτό με βοήθησε να νιώσω την ελευθερία που έχω ανάγκη για μένα σε αυτό το σημείο της ζωής μου. Όλα καλά λοιπόν!! Εύχομαι και εσείς να περάσατε το καλοκαίρι σας όπως το θέλατε γιατί αυτό έχει σημασία. Τι θέλουμε για τον εαυτό μας και τι επιδιώκουμε για εμάς και τα παιδιά μας; Κατά τα άλλα η ζωή συνεχίζεται με τον δικό της ρυθμό, με τα διά...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη