Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ξαδέρφη μου!


Νένα Μεϊμάρη

Παρασκευή 6 Οκτωβρίου 2023


 Η εξαδέλφη μου είναι χήρα εδώ και αρκετά χρόνια. Δούλευε επίσης με τον άντρα

της στη δική τους οικογενειακή επιχείρηση για αρκετά χρόνια. Μία

ημέρα βρέθηκε μόνη, γιατί ο σύζυγός της έφυγε από τη ζωή σε

σύντομο χρονικό διάστημα. Η εξαδέλφη μου αποφάσισε να συνεχίζει να

εργάζεται στο ζαχαροπλαστείο τους, το οποίο τώρα θα διαχειριζόταν μόνη

της. «Δεν θέλω να με αποκαλούν χήρα, δεν μου αρέσει αυτή η λέξη», είπε και

έτσι έγινε. Εγώ τουλάχιστον δεν την αποκάλεσα έτσι. Είναι πολλές γυναίκες

που έχουν την ίδια γνώμη. Εγώ δεν ανήκω σε αυτήν την ομάδα. Από τη

στιγμή που είμαι χήρα μπορείς να με αποκαλείς χήρα. Σκοπός είναι να μην

γινόμουν ποτέ.

 Η εξαδέλφη μου λοιπόν μπήκε στον καινούριο της δρόμο χωρίς πολύ ντόρο

και φασαρία, όπως εγώ. Κράτησε την επιχείρηση με μία σχετική βοήθεια και

συνέχισε κανονικά με τα ενδιαφέροντά της. Έπαιζε το πιάνο της και μάλιστα

είχε και μερικούς μαθητές. Παίζει πιάνο και ασχολείται με την κλασσική

μουσική πολλά χρόνια. Συνέχισε να διαβάζει και μάλιστα χωρίς τέλος. Τα βιβλία

είναι γύρω της σε στοίβες, δεν μπορεί χωρίς αυτά. Ούτε και μπορεί να τα

αποχωριστεί. Και σε αυτό διαφέρουμε πολύ. Γιατί εγώ με το που το διαβάσω

το δωρίζω σε βιβλιοθήκες. Δεν μου αρέσει να ξεσκονίζω και είμαι σε

minimalistic μοτίβο. Παρά την σκληρή δουλειά που έκανε σε καθημερινή

βάση, η εξαδέλφη μου συνέχισε με το πανεπιστήμιο και πήρε το

μεταπτυχιακό στο Business Administration, αφού βέβαια είχε πάρει το

μεταπτυχιακό της στο Παρίσι, στη Γαλλική λογοτεχνία. Ιδέα δεν έχω πώς τα

κατάφερε αλλά τα κατάφερε. «Δεν θα απελπιστώ», είπε και αυτό έκανε.

Θρήνησε τον άντρα της με ένα διαφορετικό τρόπο. Με τον τρόπο που αυτή

έκρινε ότι ήταν ο σωστός. Γιατί καμία μας δεν είναι ίδια και κάθε

μία από εμάς τις μόνες γυναίκες έχει το δικαίωμα να εκφραστεί όπως θέλει.

 Η εξαδέλφη μου με μαλώνει συχνά γιατί συνεχίζω σε έναν ατελείωτο θρήνο

για τον αγαπημένο μου αλλά εγώ της υπενθυμίζω ότι είμαστε διαφορετικές και δεν

καταλαβαίνω τον πόνο με τον ίδιο τρόπο όπως αυτή.

 Τελικά, είτε αποκαλείσαι χήρα είτε όχι, είσαι ελεύθερη να είσαι ο εαυτός σου.

Θρηνείς με τον τρόπο που σε εκφράζει καλύτερα. Ανακτάς τις δυνάμεις σου

στον δικό σου χρόνο και τόπο. Ενδιαφέρεσαι για τη ζωή μέσα στις δικές σου

αισθήσεις. Δεν υπάρχει φόρμουλα εδώ. Ούτε όρια, ούτε φράχτες, ούτε

φακελώματα, ούτε νόμοι, ούτε κανόνες τους οποίους πρέπει να ακολουθήσεις

για να βγεις από το αδιέξοδο. Η καρδιά σου θα σου πει τι θα κάνεις και πώς

θα το πραγματοποιήσεις αυτό το οποιοδήποτε. Και εσύ απλά θα

ακολουθήσεις. Το έχουμε αναφέρει και άλλες φορές, δεν είναι εύκολο να

είσαι χήρα τη σημερινή εποχή. Θα χρειαστεί να γίνεις γενναία και να

δουλέψεις σκληρά με τα συναισθήματά σου, για να δεις μία καλύτερη μέρα

στο μέλλον. Δύσκολο μεν αλλά έχεις αποθέματα να το διεκδικήσεις και στην

τελική να τα καταφέρεις και να βγεις νικήτρια.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable

Πολυτέλειες που ομορφαίνουν τη ζωή μας!!!

Jade Bonacolta Μετάφραση Νένα Μεϊμάρη Η Jade Bonacolta ασχολείται με θέματα που ενδυναμώνουν τον άνθρωπο και μας βοηθάει να επιτύχουμε μία ποιοτική ζωή. Πρόσφατα μας έδωσε «6 πολυτέλειες» που συνδράμουν σε μία πλούσια ζωή, όχι απαραίτητα με χρήματα μόνο. Αυτές είναι: Χρόνος Υγεία Ήρεμος νους Χαλαρά πρωϊνά Ικανότητα για ταξίδια Ένα σπίτι γεμάτο αγάπη Ωραία μου ακούγονται εμένα αλλά ελάτε να δούμε πόσο προσιτά είναι σε εμάς σήμερα. Ο χρόνος για τον εαυτό μας μπορεί να διαπραγματευτεί από εμάς τις ίδιες. Μέσα στις 24 ώρες της ημέρας, καλό είναι να βρούμε λίγο χρόνο και για εμάς. Η υγεία δεν θα έλεγα ότι παραμένει η ίδια για πάντα. Μπορούμε όμως να κάνουμε πρόληψη, να την φροντίσουμε ιδιαίτερα, με λίγη γυμναστική και καλή διατροφή, ενυδάτωση και πνευματικό διαλογισμό με όποιον τρόπο νιώθουμε άνετα. Να δουλέψουμε το άγχος, το στρες και τα ψυχολογικά μας και να μην τα επιτρέψουμε να μας παρασύρουν σε δύσκολα μονοπάτια. Σε σχέση με την ηρεμία του μυαλού δεν ξέρω αν υπάρχει άνθρωπος που το έχε...