Kintsugi ονομάζεται μία παλιά Γιαπωνέζικη τεχνική, την οποία χρησιμοποιούσαν
για να επιδιορθώσουν τα ραγισμένα κεραμικά. Πίστευαν ότι όταν τα κεραμικά
επιδιορθωθούν με χρυσό, τα σπασμένα αυτά αντικείμενα γίνονται πιο
όμορφα και πιο πολύτιμα.
Υπάρχει και ένα τραγούδι, το οποίο έγραψε ο Peter Mayer, (συνθέτης και
τραγουδιστής).
Γιαπωνέζικο Βάζο
Είμαι σαν ένα από αυτά τα Γιαπωνέζικα βάζα
που φτιάχτηκαν εδώ και πολύ καιρό
Έχω κάποια ραγίσματα
που γέμισαν με χρυσό.
Αυτό γινόταν πριν καιρό
Όταν είχαν να επισκευάσουν ένα κεραμικό
Δεν έκρυβαν τα ραγίσματα
Αλλά τα έκαναν να λάμπουν.
Και έτσι κάθε παλιό ράγισμα φαίνεται
Κάθε φορά που έσπαζε
Και κάθε μάτι μπορεί να δει
Πως δεν είμαι όπως πριν.
Αλλά στα μάτια του συλλέκτη
Όλες αυτές οι ακαθόριστες γραμμές
Με κάνουν να φαίνομαι πιο όμορφο
Και να έχω μεγαλύτερη αξία.
Είμαι σαν ένα από αυτά τα Γιαπωνέζικα βάζα
που φτιάχτηκε εδώ και πολύ καιρό
Έχω μερικά ραγίσματα που μπορείς να τα δεις
Κοίτα πώς λάμπουν από το χρυσάφι.
Το δικό μου σχόλιο
Αυτό που με συγκινεί σε αυτήν την ιστορία είναι η ιδέα της δεύτερης
ευκαιρίας, της ελπίδας για αναστήλωση, του χαμένου πρόβατου που
ξαναβρέθηκε.
Η ιδέα του σπασμένου, του θεραπευμένου, της ραγισμένης καρδιάς που
βρήκε παρηγοριά. Μίας ζωής που δεν δείχνει ντροπή και φόβο αλλά μπορεί
να εκτιμηθεί με σεβασμό.
Εμένα μου αρέσουν όλα αυτά!!!
Το να «ραγίσει» και να «σπάσει» η ζωή μας είναι μέρος της ίδιας μας της ζωής
και του κύκλου που αυτή διανύει. Δεν μπορούμε να το αποφύγουμε κάποια
στιγμή.
Μήπως όμως μπορούμε να διαλέξουμε να την επιδιορθώσουμε με το καλό, το
χρήσιμο, το έξυπνο, το όμορφο; Να γεμίσουμε τα ραγίσματα που μας πόνεσαν
με χρυσάφι και ασήμι, όπως η κάθε μία από εμάς αντιλαμβάνεται το χρυσάφι
και το ασήμι;
Νένα Μειμάρη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου