Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διεθνής Ημέρα για τις Χήρες (International Widows Day)

 Η Διεθνής ημέρα για τις χήρες γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 23 Ιουνίου. Έχει καθιερωθεί από τα Ηνωμένα Έθνη (United Nations) και απευθύνεται στην καταπολέμηση της φτώχειας και της αδικίας που αντιμετωπίζουν εκατομμύρια χήρες με τις οικογένειές τους. 

Η ημέρα αυτή εστιάζει στην ενημέρωση του προβλήματος της χηρείας, διότι μία χήρα μπορεί να καταλήξει να γίνει «πρόβλημα». Η γιορτή αυτή έρχεται να αλλάξει τη συγκεκριμένη αντίληψη και να προσφέρει στη χήρα την υποστήριξη που τόσο έχει ανάγκη.

Οι λανθασμένες νοοτροπίες ανά τον κόσμο διαχωρίζουν τη χήρα από την υπόλοιπη κοινότητα μέσα στην οποία ζει. Στον 21 ο αιώνα αυτή η τάση δεν αναγνωρίζεται ούτε και υιοθετείται. Πολύ συχνά οι χήρες και τα παιδιά τους μένουν πίσω, μέσα σε άθλιες συνθήκες, στη φτώχεια, στις κατάρες, απομακρυσμένες από τα σπίτια τους, χωρίς περιουσιακά στοιχεία και χωρίς το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Το πρόβλημα γίνεται χειρότερο όταν δεν υπάρχουν παιδιά. Η σεξουαλική παρενόχληση συμβαίνει πολύ συχνά όπως επίσης και άλλες μορφές κακοποίησης.

Οι κυβερνήσεις πρέπει να δώσουν έμφαση και προσοχή στο θέμα αυτό. Αυτά τα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με περισσότερη έρευνα και με λεπτομερή στατιστικά στοιχεία. Επίσης αντιμετωπίζονται με περισσότερη ενημέρωση, με αυθεντικές ιστορίες από τις γυναίκες αυτές, οι οποίες θα φέρουν στο φως τις δυσκολίες. Περισσότεροι πόροι και δίκαιες νομοθεσίες (policies) είναι πιθανό να φέρουν κάποια ισορροπία στην κατάσταση αυτή.

Οι χήρες έχουν δημοκρατικό δικαίωμα να ζήσουν μία φυσιολογική ζωή, όπως οι υπόλοιποι πολίτες. Έχουν δικαίωμα στην ακαδημαϊκή μόρφωση τόσο οι ίδιες όσο και τα παιδιά τους, δικαίωμα στην εργασία και στην υγεία. Έχουν κάθε δημοκρατικό δικαίωμα να αρνηθούν το κοινωνικό στίγμα που τις αποδίδεται και τις αποτρέπει να απολαύσουν ένα ολιστικό lifestyle.

Έχουν κάθε δικαίωμα να φέρουν στο φως και να συζητήσουν τα ιδιαίτερα προβλήματά τους, τις προκλήσεις και τις αγωνίες τους, με την ελπίδα να βρεθούν βιώσιμες λύσεις. Το ψυχικό τραύμα είναι αρκετό γι’ αυτές. Δεν χρειάζονται την προκατάληψη και τον διαχωρισμό που είναι αναγκασμένες να υποστούν σε μεγάλο βαθμό.

Η ημέρα αυτή γιορτάζει τη γυναίκα, η οποία έγινε χήρα παρά την θέλησή της αλλά συνεχίζει να παραμένει άνθρωπος με το δικαίωμα της συμμετοχής της στο κοινωνικό σύνολο. 

Αυτή η γυναίκα απαιτεί ίσες ευκαιρίες γι’ αυτήν και τα παιδιά της. Απαιτεί την υποστήριξη της τοπικής κοινωνίας και την προστασία της αυτοδιοίκησης και του κρατικού μηχανισμού με δίκαιους νόμους.

Ζητάει να μπορεί να είναι ο εαυτός της παρά την κακοτυχία της. Το ενδιαφέρον της συγκεντρώνεται στην ιδέα της «δεύτερης ευκαιρίας».

Αυτή η σπουδαία γιορτή έρχεται επίσης σε όλους εμάς που δεν βρισκόμαστε στη δύσκολη θέση της, να μας θυμίσει ότι οι χήρες είναι δυναμικές, ταλαντούχες, ισχυρές, επινοητικές, έξυπνες, εργατικές, ευαίσθητες, ευπροσάρμοστες και πάνω από όλα ευπρόσδεκτες στην κοινωνία.

Και εγώ, ως χήρα, και επειδή τις καταλαβαίνω απόλυτα, τις στέλνω την άπειρη αγάπη μου μαζί με τον θαυμασμό μου και τις αφιερώνω για την γιορτή τους ένα αγαπημένο μουσικό κομμάτι!!



Νένα Μειμάρη


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable