Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ποδηλασία στη ζωή μας!

 Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι η ποδηλασία επιδρά θετικά στον

εγκέφαλό μας. Για να γίνει αυτό χρειάζεσαι μόνο 30 λεπτά άσκησης την

ημέρα. Γιατί νιώθουμε καλύτερα; Τι συμβαίνει;

Βελτιώνει τη διάθεσή μας. Το σώμα μας περιέχει αμανταμίνη, (λιπαρά οξέα

που λειτουργούν ως νευροδιαβιβαστές) και μεταφέρουν νευρικά ερεθίσματα

στους μυς ή στο νευρικό μας σύστημα. Η ποδηλασία αυξάνει το επίπεδο της

απανταμίνης στο σύστημά μας, πράγμα που προκαλεί φυσιολογική απόκριση,

μία φυσική ευφορία η οποία μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα. Πολύ μικρή

δόση από αμανταμίνη περιέχει και η σοκολάτα γι’ αυτό και το σώμα μας την

αναζητά μερικές φορές.

Επιβραδύνει τη γήρανση του μυαλού. Το μυαλό μας αποτελείται από μυς

που χρειάζεται να ασκηθούν, όπως επίσης και οι υπόλυποι μυς του σώματός μας. Στην

ποδηλασία βοηθάς το μυαλό σου να αναπτύσσει ξανά νευρώνες (neurons) και

να δημιουργήσει νέες συνδέσεις μεταξύ τους. Επίσης η ποδηλασία αυξάνει

την παραγωγή πρωτείνης που χρειάζεται ο εγκέφαλος για να δημιουργήσει

καινούρια κύτταρα.

Μελέτες έδειξαν ότι το άθλημα αυτό επιβραδύνει τη γήρανση του μυαλού

κατά πέντε χρόνια και επιδρά θετικά σε άτομα που πάσχουν από Πάρκινσον.

Ανακουφίζει το άγχος, την κατάθλιψη και αυξάνει την αυτοεκτίμηση. Η

ποδηλασία αυξάνει την σεροτονίνη και την ντοπαμίνη στον εγκέφαλο,

νευροδιαβιβαστές οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο στον τρόπο που

χειριζόμαστε το στρες. Πάνω στο ποδήλατο εστιάζεις στον εαυτό σου και

στον τρόπο που αθλήσαι. Όλα αυτά συντελούν στο να νιώθεις μόνο

επιτυχημένη.

Είναι προσιτό άθλημα σε όλους. Τέλος, η ποδηλασία είναι προσιτή σε όλους

χωρίς να επιβαρύνει οικονομικά. Δεν χρειάζεται να έχεις το τελευταίο

μοντέλο, ούτε να φτάσεις την μεγαλύτερη ταχύτητα, ούτε και να είσαι με

ομάδα.

Να θυμάσαι, λοιπόν, ότι μπορείς να βάλεις στη ζωή σου και την ποδηλασία

ως μέσο ψυχαγωγίας και θεραπείας!!




Μετάφραση Νένα Μειμάρη

How Cycling Affects Your Brain

Andrea Champredonde

February 8, 2023

We love Cycling - site

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη